Spoorloos: spannend tot de laatste bladzijde

Spoorloos van Jane Casey is een spannende thriller, vol verrassende plotwendingen. Sarah Finch, lerares aan een dure privé school, vindt tijdens het joggen het lichaam van een leerlinge. Zestien jaar eerder verdween haar broer spoorloos. Sarah had hem als laatste gezien. Toeval of niet? Dader, getuige of slachtoffer? Het moge duidelijk zijn dat politie meer dan geïnteresseerd is in Sarah. Ondertussen heeft Sarah ook nog het nodige te stellen met haar moeder, die na de verdwijning van haar zoon is ingestort en aan de drank geraakt.
De spanning in Spoorloos is meer dan oké, de plot ook. Toch blijft er iets knagen. Misschien hier en daar toch iets te ongeloofwaardig. Zoals Sarah die maar bij haar moeder blijft wonen, het einde van het boek of de bad cop die op het laatst toch een good cop blijkt te zijn.
De schrijfstijl van Casey had wat strakker gemogen met wat minder bijvoeglijk naamwoorden. Minder gedetailleerde beschrijvingen van personages en plaatsen laat meer over aan de fantasie van de lezer.
Ondanks bovenstaande minpunten is Spoorloos toch een spannende thriller die echt spannend is tot de laatste bladzijde.

Een heftig boek over Onschuld, schuld en vertrouwen

Onschuld van John Hart is niet zo'n onschuldig boek als de titel doet vermoeden. De 13-jarige Johnny heeft in zijn jonge leven al zoveel voor zijn kiezen gekregen dat hij niet meer zo onschuldig is als een jongen van zijn leeftijd zou moeten zijn. Na de ontvoering van zijn zusje kan hij niet meer vertrouwen op de volwassenen om hem heen. Zijn vader is er vandoor, zijn moeder heeft een vriend met losse handjes maar dat is in ieder geval beter dan de vrouwen met de harde gezichten van de kinderbescherming. En de politie agent die zo vaak langskomt vertrouwt hij al helemaal niet. Hij neemt het lot in eigen hand en gaat, rijdend in zijn moeders auto, zelf op zoek naar zijn zusje. Vaak vergezeld van een vriendje wiens vader uitsluitend oog heeft voor zijn andere zoon, de grote honkbalbelofte.
Onschuld is een triest verhaal over kinderverwaarlozing, lafheid en vluchtgedrag. Dit klinkt niet echt als een aanrader, toch is Onschuld wel een boek om gelezen te moeten hebben. Waarom? Omdat het goed en spannend geschreven is. Omdat je wilt dat de dappere Johnny zijn zusje vindt en dat zijn moeder haar leven weer op orde krijgt. Omdat de personages tot leven komen in al hun zwakheid maar ook in hun kracht/sterkte die ze af en toe laten zien.
Onschuld valt in het schemergebied tussen literatuur en thriller en dat is als compliment bedoeld. De zoektocht van Johnny en zijn visie op de wereld is ronduit literatuur. De zoektocht van Hunt, de agent en alle politiezaken erom heen levert een goede thriller op. Samen een echte literaire thriller.

Vergelding: een Amsterdamse politieroman van ex-hoofdcommissaris

Joop van Riessen was hoofdcommissaris van de Amsterdamse politie en dat is te merken bij het lezen van Vergelding. Wie het nieuws over liquidaties en de bijbehorende criminelen heeft bijgehouden de laatste tijd zal hier en daar wat bekende personages en gebeurtenissen tegenkomen. Zo zullen de namen Willem en Dino niet toevallig gekozen zijn voor twee criminelen.
De hoofdrollen in Vergelding zijn echter voor Fred de Lange en Anne Kramer. De eerste is een spijtoptant die als logisch gevolg van zijn wens schoon schip te willen maken opeens moet vrezen voor zijn leven. Anne Kramer is de hoofdinspecteur van politie die vechtend door het leven gaat, niet letterlijk maar figuurlijk. Vechten tegen de vooroordelen als vrouwelijke chef, tegen haar streng gereformeerde (huis)man, tegen de politieke druk om de moorden snel op te lossen. Het maakt nogal een verbeten indruk.
Vergelding is een spannende misdaadroman met een goede plot gelukkig zonder al te voorspelbaar einde. De stijl is onopgesmukt en zakelijk, precies wat te verwachten valt van een politieman. Helaas hier en daar wat te veel zodat het houterig wordt. Jammer, wellicht bij een volgend deel een wat betere redactie die dit eruit haalt zonder dat de eigen stem van Van Riessen verdwijnt.

Spannend relatie gedoe van Saskia Noort

In Afgunst/Een goed huwelijk laat Saskia Noort zien waar ze goed in is: de relaties tussen mensen haarfijn beschrijven. Zij overgiet het geheel met een flinke portie spanning en geweld.
Afgunst gaat over een vrouw wiens ex een angstaanjagende stalker wordt. Het kat-en-muis spel wordt vanuit de kat en de muis beschreven. Dit zorgt voor toenemende spanning en vreemd genoeg ook voor een soort begrijpen van de dader. Niet om het goed te praten, maar wel om te zien hoe het zover heeft kunnen komen.
In Een goed huwelijk speelt Saskia Noort met de rollen van slachtoffer en dader. Het is moeilijk uit te maken wie slachtoffer is en wie dader. Vaak wekt de bedrogen echtgenote sympathie op, maar wat als zij het er zelf naar gemaakt heeft? Een goed huwelijk is meer alleen dan een spannend verhaal. Het is een goed geschreven observatie van een huwelijk in verval en de oorzaken en de pijnlijke gevolgen.

Uit! Millennium deel 3

Gerechtigheid, het derde en laatste deel van Millennium, gaat verder waar deel twee eindigde.
Lisbeth Salander zwaargewond in het ziekenhuis en Mikael Blomkvist die haar onschuld probeert te bewijzen. Deel twee loopt zo vloeiend in deel drie over dat het lijkt alsof Stieg Larsson eerst deel een schreef en vervolgens een vervolg. Dit vervolg was echter zo omvangrijk dat het door Larsson of de uitgeverij in tweeën is gedeeld. Voor het leesplezier maakt het gelukkig niets uit.
De geheime diensten en de nog geheimere diensten hier binnen domineren in deel drie beduidend meer dan in de vorige twee delen. Stieg Larsson beschrijft zeer nauwkeurig en gedetailleerd alle geheime dienstmedewerkers en hun handelingen. Dat is jammer want het haalt de vaart uit het verhaal. Hier en daar inkorten had een beter en spannender verhaal opgeleverd.
Knap is het hoe Larsson aan het einde alle losse eindjes netjes afwerkt. Niet een blijft hangen. Gezien de omvang van het boek, het aantal verhaallijnen en personages moet hiervoor hij een immens schema hebben gehad.
De gehele trilogie blijft een aanrader om te lezen want spannend, goed geschreven, intrigerende personages en een goed uitgewerkte plot!

Millenium: De vrouw die met vuur speelde net zo spannend als deel 1

Het is altijd afwachten met een trilogie waarvan het eerste deel voortreffelijk is. Gelukkig is De vrouw die met vuur speelde, het tweede deel van Millennium, net zo spannend als Mannen die vrouwen haten. Lisbeth Salander krijgt het zeer moeilijk. Ze wordt beschuldigd van drie moorden en haar zo gekoesterde en verborgen gehouden privéleven wordt landelijk voorpagina nieuws. De lezer blijft tergend lang in spanning over de (on)schuld van Salander. Waar de spanning in andere thrillers na de onthulling nog wel eens wil inzakken, blijft hier de spanningsboog gespannen tot het eind. En daar heeft Larsson nog een mooi cliff-hanger geplaatst, zodat het noodzakelijk wordt om ook deel 3 te gaan lezen. En daar ben ik nu mee bezig...

De kinderen van de tuinder, een klein en ontroerend verhaal

Twee Canadese kleindochters besloten een paar jaar geleden het verhaal van hun Nederlandse grootouders uit te zoeken. De grootouders hadden elkaar eind jaren '20 ontmoet, waren in 1935 getrouwd, hadden twee kinderen voor WOII en vijf erna. In 1951 emigreerde het gehele gezin naar Canada. Dit zijn de kale feiten. Kristen den Hartog en Tracy Kasaboski weten hieruit dankzij voortreffelijk bronnenonderzoek een prachtige familiegeschiedenis te schilderen. Nergens worden zaken verzwegen of opgepoetst. Geen opgeklopte verzetsheroïek of overdreven drama. Gerrit en Cor zijn gewone, eenvoudige mensen die in moeilijke tijden hun best doen om zo goed mogelijk voor hun gezin te zorgen. Het geloof in God en elkaar geeft veel kracht.
Het verhaal van Gerrit, Cor en hun gezin, familie en vrienden wordt afgewisseld met stukken over historische gebeurtenissen die zich tegelijkertijd afspeelden. Zoals bijvoorbeeld over de vlucht van prinses Juliana naar Canada, koningin Wilhelmina in Londen en de Tweede Wereldoorlog in Nederlands-Indië. Voor het verhaal was het niet noodzakelijk. Het geeft wel interessante achtergrond informatie en verdieping.
De kinderen van de tuinder is non-fictie maar zo goed en vlot geschreven dat het leest als fictie. Er zit zelfs een duidelijk element van spanning in, hoe vergaat het iedereen in WOII? En daarna?
De kinderen van de tuinder is een mooi, klein en ontroerend verhaal.
Vier sterren

Moeilijk om te wachten tot 1 maart: Complot 365

In de cross-over literatuur verschijnen geregeld series die zo heerlijk weglezen dat het iedere keer moeilijk is om te moeten wachten op het volgende deel. Neem bijvoorbeeld Harry Potter, de Morgen toen de oorlog begon-serie van John Marsden, de Wicca-serie van Cate Tiernan en wat langer geleden De Tillermans van Cynthia Voigt. Nu is er weer zo'n verslavende serie: Complot 365. Het gaat over Callum Ormond die vlak voor het nieuwe jaar begint toegesproken wordt door een stervende man: hij moet proberen het komende jaar in leven te blijven. Daarna volgen meer raadsels, evenals moordaanslagen op hem en zijn familie. Het wordt moeilijk voor Callum te bepalen wie hij wel en wie hij niet kan vertrouwen. Een vergissing kan hem zijn leven kosten.
Wat maakt Complot 365 zo spannend? Gabrielle Lord heeft om te beginnen een vlotte pen, ze kan goed spanning opbouwen dankzij haar ervaring als thrillerschrijfster en heeft een geweldig gevoel voor cliff-hangers. Het geheel als avontuur is wellicht wat onrealistisch, maar hoe realistisch en waarschijnlijk is de gemiddelde thriller? De jonge held Callum Ormond is wel een levensechte jongen met de nodige pubergevoelens.
Tot slot verschijnt de serie niet in een keer maar verschijnt iedere maand een nieuw deel over de komende maand. Iedere maand eindigt met een fantastische cliff-hanger en dan is het wachten op het volgende deel.
Deel 1 Januari had ik vorig jaar november al gelezen. Na lang wachten verscheen 1 februari deel 2 Februari, die had ik in één avond uit. Deel 3 Maart verschijnt 1 maart, nog 18 nachtjes slapen....

Leven na Anne Frank, een indrukwekkend verhaal

De memoires van Berthe Meijer, Leven na Anne Frank is in meerdere opzichten een indrukwekkend verhaal. Allereerst omdat Berthe Meijer zeer openhartig over haar niet altijd gemakkelijke leven spreekt. Daarnaast is het verhaal dat zij vertelt zeer bijzonder. De nadruk ligt niet op het overleven in een concentratiekamp in de Tweede Wereldoorlog maar op het overleven van de tijd na de 'bevrijding'. Voor Berthe Meijer is het nooit vrede in haarzelf geworden, de oorlog is altijd gebleven. Ze heeft hooguit een manier gevonden om er mee om te gaan. En daar gaat Leven na Anne Frank over: een dappere vrouw die haar afschuwelijke jeugdherinneringen probeert te verwerken en dat is niet eenvoudig. Pas als volwassen vrouw vindt ze iemand die in hetzelfde kamp als zij zat en met wie ze er over kan praten en die haar begrijpt. Desondanks is het geen 'zwaar' boek geworden, hier en daar kan er zelfs gelachen worden. Vooral als Berthe Meijer de tijd beschrijft waarin ze met haar eerste man in hetzelfde huis woonde met Gerard Reve, zijn vriend en zijn ex-vrouw.
Leven na Anne Frank is kortom een bijzonder boek dat begint waar de meeste andere boeken over WOII ophouden en nooit over schrijven.

Mooie verrassing: Een lang weekend

Wat een mooie verrassing is Een lang weekend van Joyce Maynard. De 13-jarige Henry en zijn moeder Adele krijgen voor een lang weekend een onverwachte logé in huis. Van hem leren ze alles over de perfecte taartbodem met boter èn reuzel, hoe je goed moet werpen met honkbal maar ook ongemerkt over de liefde. Henry maakt helaas ook kennis met de zwarte kant van liefde in de vorm van pijn, jaloezie en verraad.
Een lang weekend is een prachtig en ontroerend verhaal over de liefde door de ogen van een 13-jarige. Joyce Maynard heeft een prettige schrijfstijl. Ze beschrijft op een realistische en geloofwaardige manier de gevoelens van Henry. Ze laat hem in zijn waarde zonder te oordelen, ook al is het voor de lezer duidelijk dat hij zich ergens in het verhaal vergist en op basis van deze foute inschatting een hele verkeerde beslissing neemt die fatale gevolgen heeft.
In feite is Adele, de moeder van Henry de hoofdpersoon van het boek om wie alles draait. Het is zeer prijzenswaardig van de auteur om Henry tot hoofdpersoon en perspectiefpunt te maken. Zo wint het boek aan originaliteit en vermijdt Maynard het cliché liefdesverhaal dat op de loer ligt.
De uitgave die ik heb gelezen is vooral bedoeld voor leesclubs. Achterin het boek is meer te lezen over de schrijfster Joyce Maynard, over haar inspiratie voor het boek en leesclubvragen die tot nadenken, heroverwegen en vooral erover praten uitnodigen. Desondanks is dit ook informatief voor lezers die niet lid zijn van een leesclub. Interessant om te lezen dat vele puzzelstukjes uit het leven van Joyce Maynard samenkomen in dit boek.
Kortom: Een lang weekend is een mooie verrassing die ik met veel plezier heb gelezen.