Lydia van Felix Thijssen leest lekker weg

Felix Thijssen is een veelzijdige schrijver van een omvangrijk oeuvre. Zo schreef hij in een ver verleden jeugdboeken, westerns, detectives en science fiction romans. Later gevolgd door tv- en filmscenario's en thrillers. In de biografie op zijn website wordt gesproken over een productie van acht boeken per jaar. Zijn uitgever raadde hem indertijd aan onder pseudoniem te gaan schrijven omdat niemand zou geloven dat alle acht goed van kwaliteit zouden zijn.
Zijn eerste thriller in de Max Winter Mysteries, Cleopatra, verscheen in 1997. Op 1 na dragen alle delen in de deze serie de naam van de vrouwelijke hoofdpersoon. De Max Winter serie kent hoogtepunten zoals Esperanza, Amanda en Caroline maar ook wat mindere delen zoals Tiffany. Inmiddels is het twaalfde deel verschenen, Lydia. Geen hoogvlieger maar wel een boek dat lekker wegleest.
De zoon van Lydia schrikt zich rot als het lijkt alsof zijn moeder in een boom is opgehangen. Een zieke grap of zit er meer achter? Een dreigbrief in de brievenbus en een man aan de deur met vreemde vragen zorgen ervoor dat Lydia besluit Max Winter in te huren. En maar goed ook want haar man is achter haar grote geheim gekomen en op haar werk heeft ze ook de nodige problemen. Wellicht kan Max Winter het mysterie oplossen. Al heeft hij ook het een en ander aan zijn hoofd: hij kan CyberNel maar niet vergeten.
Voor de lezer die de serie vanaf het eerste deel volgt, is er een mooie beloning. De levensloop van Max is helemaal te volgen in zijn boeken. Ook in Lydia wordt er verwezen naar gebeurtenissen uit het leven van Max die in eerdere delen plaatsvonden. Lydia is bijvoorbeeld de dochter van een man die hij vele jaren daarvoor hielp, toen hij verdacht werd van de moord op zijn buurvrouw.
Lydia is een vlotgeschreven thriller van een geroutineerde schrijver. Het verhaal is oké met voldoende verrassende wendingen. Het wint aan spanning door de perspectiefwisselingen tussen Lydia, vanuit de derde persoon en Max, vanuit de ik-persoon.
Na lezing bleef er echter iets knagen. Er mist iets, namelijk diepgang en originaliteit. Het verhaal blijft aan de oppervlakte, nergens gaat Felix Thijssen dieper in op beweegredenen en motieven. Arthur blijft een schimmig bordkartonnen figuur. Vernieuwend of origineel is Lydia ook niet. Het is gewoon een deel uit de serie. Geen boek dat er boven uitsteekt zoals Esperanza dat wel deed, door het verhaal en de taal.
Ondanks bovenstaande kritiek is Lydia wel een aanrader om te lezen, het boek zal zeker een avond of wat leesplezier geven. Het hapte namelijk heerlijk weg.

Vals profiel: prachtig mengsel van chick-lit en thriller

Vals profiel is een intrigerende thriller over actuele zaken. Tegenwoordig heeft vrijwel iedereen een profiel aangemaakt op websites zoals Facebook, LinkedIn, Hyves of Schoolbank. Een leuke manier om oude bekenden tegen te komen of nieuwe vrienden te maken. Maar hoe weet je nu of degene die je hebt teruggevonden daadwerkelijk degene is met wie je vroeger in de klas zat of je buurjongen was? En wat doe je als het e-mailcontact uit de hand loopt?
Myrthe, de hoofdpersoon uit Vals profiel loopt tegen die problemen aan als zij via Schoolbank in contact komt met Menno, een oude klasgenoot. Al snel raakt zij verstrikt in het world wide web, is haar moeizame relatie reddeloos verloren en loopt haar werk als dierenarts ook niet meer op rolletjes.
Opvallend in Vals profiel is dat de mannen er zonder uitzondering slecht van af komen. Boris, de vriend van Myrthe, is een control freak. Haar vader is een pappen en nathoudende veearts die problemen uit de weg gaat. De boeren zijn met recht botte boeren. De internetmiljonairs in het Koffielaboratorium zijn nietsnuttende nerds die suffe spelletjes spelen. Niet een man deugt, is een echte man die zijn verantwoordelijkheid neemt of is oprecht sympathiek.
Vals profiel komt wat langzaam op gang omdat eerst de moeizame relatie tussen Myrthe en Boris uitgebereid beschreven wordt. Op deze manier wordt al snel duidelijk dat Myrthe in eerste instantie in Menno alles vindt, wat zij in Boris mist.
De tweede helft van Vals profiel is gelukkig een stuk spannender. Myrthe wordt verder en verder in het nauw gedreven. Alles, waaronder haar werk, leven en ouders, komt op het spel te staan.
Het is te merken dat Sabine van der Eynden scenarioschrijfster is. Het boek is in mooie, afgeronde scènes opgebouwd en filmisch geschreven. Het leek tijdens het lezen of er een film werd afgespeeld. De schrijfstijl is vlot en snel, waardoor het boek lekker 'weghapte'.
Jammer alleen van de slordige eindredactie. Myrthe's vader is eerst bijna zestig en een paar hoofdstukken verder al de zestig ruim gepasseerd. Ook vond ik halverwege een kreupele onbegrijpelijke zin.
Desondanks is Vals profiel een echte aanrader voor de liefhebbers van het nieuwe genre chick-noir. Vals profiel is namelijk een prachtig mengsel van een goed geschreven chick-lit en een spannende thriller.

Het vergeten gezicht: drievoudig spannend

Het vergeten gezicht is gepresenteerd als roman, desondanks is het toch een echte onvervalste thriller. En wat voor een! Nooit geweten dat Elle van Rijn zulke spannende thrillers kon schrijven.
In Het vergeten gezicht vervlecht Elle van Rijn twee verhalen door elkaar heen. Opvallend detail is dat ieder verhaal zijn eigen bijpassende lettertype heeft.

Het hoofdverhaal begint met de zoekgeraakte koffer van Lizzy. Een paar dagen na haar thuiskomst krijgt ze een koffer thuisbezorgd die niet de hare is. In de koffer bevindt zich een boek Das vergessene Gesicht. Das vergessene Gesicht is een roman die zich afspeelt in Duitsland vlak voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het verhaal bestaat grotendeels uit brieven tussen Sylvi en Jürgen. Sylvi is de echtgenote van een SS'er, kampbewaker en Jürgen is een politiek gevangene en haar jeugdliefde.
Lizzy wordt, net als de lezer, meegesleept door dit verhaal en besluit op zoek te gaan naar de eigenaresse van de koffer. In Berlijn vindt ze deze niet maar wel haar vriend, Markus. Markus heeft zo zijn eigen plannen en speelt vreemde spelletjes met Lizzy. Langzaam wordt de spanning opgebouwd terwijl Lizzy, geheel onwetend, met de lezer verder leest in Das vergessene Gesicht.
Het vergeten gezicht is drievoudig spannend. Naast de afwisseling van de verhalen (met goede timing!) zorgen ook de twee afzonderlijke verhalen voor spanning. De verhalen zouden overigens los van elkaar ook goed overeind blijven en een volledig goed boek/novelle kunnen zijn.
En nu is het wachten op haar volgende boek, roman of thriller. What's in a name, zolang die maar weer net spannend en goedgeschreven is!

Een lekkere Appel: Van twee kanten

Van twee kanten is de twintigste psychologische thriller van René Appel. In tegenstelling tot veel collega-auteurs is René Appel geen serie- of formule schrijver geworden. Voor ieder nieuw boek kiest hij een nieuw, vaak actueel uitgangspunt/thema en komt hij met een nieuwe setting met bijbehorende personages. En dat is knap.
In Weerzin wordt hotelmanager Niels belaagd door Marit, eigenaresse van het hotel, die haar zinnen op hem heeft gezet. René Appel heeft in Van twee kanten de rollen omgedraaid. Dokterassistente Fransien laat zich verstrikken in de netten van zelfverklaard organisatieadviseur Rob. Al snel heeft ze door dat er iets niet klopt aan zijn mooie verhalen. Fransien krijgt geen antwoorden op haar vragen maar slechts meer verhalen. Hoe meer Fransien haar best doet om los te komen van Rob, hoe meer zij vast komt te zitten, niet alleen bij Rob maar ook nog eens bij buurvrouw Tosca.
Het talent van René Appel is bovenal zijn inlevingsvermogen. Door het wisselende perspectief brengt hij Fransien, Rob en Tosca tot leven. Interessant om te lezen hoe een pathologische leugenaar denkt en handelt. Ook de innerlijke strijd van Fransien weet René Appel geloofwaardig over te brengen.
De spanning in Van twee kanten gaat door tot voorbij de laatste bladzijde. Het is duidelijk wat er gaat gebeuren maar de invulling ervan laat René Appel over aan de fantasie van de lezer. En dat is fijn. Zijn prettige schrijfstijl zorgt er bovendien voor dat Van twee kanten een lekkere 'Appel' is om te lezen.

Winterdood: Het lange wachten wordt beloond

Jaren geleden verschenen Het zwarte water en De bloeddoorlopen dageraad, deel 1 en 2 in de John Madden trilogie, van de Zuid-Afrikaanse journalist Rennie Airth. Met veel plezier las ik deze goedgeschreven spannende boeken. Beide delen spelen zich af tijdens het Interbellum in Engeland met in de hoofdrol John Madden, een Engelse politie-inspecteur. Vervolgens begon het lange wachten op het laatste deel. Eindelijk is het nu zover! Winterdood, het slot van de trilogie, is verschenen.
In Winterdood raakt John Madden, al jaren niet meer werkzaam bij de politie, bij toeval betrokken bij een moordzaak in Londen. Een Pools meisje, dat op zijn boerderij werkte, wordt vermoord in Londen gevonden. John Madden kan het niet laten vanaf de zijlijn mee te helpen met het onderzoek.
Winterdood is een boek om rustig van te genieten. Het is geen pageturner. Gelukkig maar want dan zou dat, wat dit boek zo goed maakt, niet opvallen. Rennie Airth is erin geslaagd het Londen van 1944 tot leven te wekken. Realistisch tot in de details. Zoals bij voorbeed de verduistering tegen de Duitse luchtaanvallen die er voor zorgde dat het 's avonds zo donker was dat niemand meer een hand voor ogen kon zien op straat. Communicatie middelen als telefoon, post of telegraaf die geregeld uitvielen en slechts beperkt beschikbaar waren.
Rennie Airth laat goed zien hoe een oorlog het slechtste maar ook het beste in mensen bovenbrengt. Met veel liefde en aandacht beschrijft hij zijn personages en laat hij ze tot leven komen.
Was Winterdood wachten waard? Ja, het lange wachten werd ruimschoots beloond. Eigenlijk is het zelfs wel jammer dat de trilogie nu compleet is. Ik zou best nog wel een boek over John Madden willen lezen...

Een heftig boek over Onschuld, schuld en vertrouwen

Onschuld van John Hart is niet zo'n onschuldig boek als de titel doet vermoeden. De 13-jarige Johnny heeft in zijn jonge leven al zoveel voor zijn kiezen gekregen dat hij niet meer zo onschuldig is als een jongen van zijn leeftijd zou moeten zijn. Na de ontvoering van zijn zusje kan hij niet meer vertrouwen op de volwassenen om hem heen. Zijn vader is er vandoor, zijn moeder heeft een vriend met losse handjes maar dat is in ieder geval beter dan de vrouwen met de harde gezichten van de kinderbescherming. En de politie agent die zo vaak langskomt vertrouwt hij al helemaal niet. Hij neemt het lot in eigen hand en gaat, rijdend in zijn moeders auto, zelf op zoek naar zijn zusje. Vaak vergezeld van een vriendje wiens vader uitsluitend oog heeft voor zijn andere zoon, de grote honkbalbelofte.
Onschuld is een triest verhaal over kinderverwaarlozing, lafheid en vluchtgedrag. Dit klinkt niet echt als een aanrader, toch is Onschuld wel een boek om gelezen te moeten hebben. Waarom? Omdat het goed en spannend geschreven is. Omdat je wilt dat de dappere Johnny zijn zusje vindt en dat zijn moeder haar leven weer op orde krijgt. Omdat de personages tot leven komen in al hun zwakheid maar ook in hun kracht/sterkte die ze af en toe laten zien.
Onschuld valt in het schemergebied tussen literatuur en thriller en dat is als compliment bedoeld. De zoektocht van Johnny en zijn visie op de wereld is ronduit literatuur. De zoektocht van Hunt, de agent en alle politiezaken erom heen levert een goede thriller op. Samen een echte literaire thriller.

Machteloos: Verrassend spannend en beklemmend

Machteloos van Marianne en Theo Hoogstraten is een verrassend spannende en beklemmende Hollandse thriller.
Bij het tanken bij een benzinestation naast de snelweg heb ik altijd last van twee angstgedachten. In de ene wordt de auto gestolen terwijl ik aan het betalen ben. In de andere wordt mijn auto met mij er nog in gebruikt als vluchtauto na een overval op het benzinestation. Het echtpaar Hoogstraten slaagt erin deze nachtmerrie tot leven te wekken in Machteloos. Tosca, een gescheiden moeder, tankt bij een tankstation. Op het moment dat ze weg wilt rijden, stapt er een man met een pistool. De man wil dat Tosca iets voor hem doet. Hier begint de zeer levensechte en geloofwaardige nachtmerrie van Tosca. Want al is ze nu overduidelijk een slachtoffer van deze onbekende man, later in het verhaal zal ze voor dader worden aangezien en ook zo behandeld worden. Meer kan en wil ik niet vertellen, want dan is het voor de verse lezer lang zo beklemmend niet. Hoogstraten (2x) slaagt er in om het machteloze gevoel dat Tosca heeft goed over te brengen op de lezer. Machteloos is een echte pageturner, ik heb het boek achterelkaar uitgelezen. Ik had niet gedacht dat het zo'n spannend boek zou zijn op basis van de flaptekst.
De actuele achtergrond van de milieubeweging en kernreactoren zorgde voor een mooi tijds- en sfeerbeeld. Zeker met de kloppende details zoals de beschrijving van Steenwijk, de snelwegen etc. Het geeft een mooi afgewerkt en verzorgd boek.
Heb ik toch een klein minpuntje wat niet storend was omdat Tosca zelf wel goed tot leven komt: de politiemensen blijven wat clichéfiguren. Good cop, bad cop, vriendelijke politievrouw.

Smakelijk tussendoortje: Tiffany van Felix Thijssen

In de witte boekenhal vond ik een paar weken geleden Tiffany van Felix Thijssen. Een opnieuw uitgegeven oudere titel uit de Max Winter serie. Max Winter vind een heroine hoertje op zijn stoep en heeft het gevoel dat hij haar moet helpen. Zij denkt daar anders over en is de volgende dag verdwenen. Einde verhaal: nee, juist het begin. Wat begint als iets kleins: een ontevreden klant en zakkenrollerij eindigt groot met doofpotten bij de landmacht. Spannend: ja, pageturner: ja, goed opgebouwde plot: ja, diepgaand: nee. Wel een spannende thriller, echter geen literaire thriller zoals zijn latere Esperanza. Kortom een smakelijk tussendoortje.

Een geslaagd Experiment

In twee avonden Het experiment van Joost Heyink gelezen. Was erg onder de indruk. Mooi geschreven. De spanning komt voor een groot deel door de wisseling van perspectief. Het verhaal zelf is boeiend en interessant. Veel van binnenuit informatie over hoe hersenspoeling door sekte-achtige organisaties in zijn werk gaat. Dat gedeelte is beklemmend en zeer overtuigend, juist doordat het verhaal door verschillende personages verteld wordt. Niet alleen door de enthousiaste cursiste of de wantrouwende partner, maar ook onder andere door de 'cursus' leiding en de nieuwsgierige journalist.
Een klein min/zeurpuntje: jammer dat er in de flaptekst al zo veel van het verhaal wordt weggegeven.

De beste boeken van 2009: Nederlandstalige thrillers

Nog nooit zoveel boeken gelezen als in 2009! Ik probeer iedere week 1 boek te lezen, mijn streven is dus 52 boeken per jaar. Dit jaar heb ik 62 boeken uitgelezen! Veel thrillers, hier en daar wat literatuur en non-fictie.
Best moeilijk om daar een top 5 of top 10 uit te halen. Ik ga het mijzelf gemakkelijker maken: per categorie noem ik een paar titels die mij zijn opgevallen en bijgebleven. Voor jullie leesplezier maak ik er aparte blogs van!
Om te beginnen Nederlandstalige thrillers: Felix Thijssen, Esperanza. Ongelooflijk dat hij NIET de Gouden Strop hiervoor heeft gekregen. Naar mijn mening de beste Nederlandstalige misdaadroman van het afgelopen jaar. Mooi verhaal, goed geschreven, levensechte personages. Kortom alles klopt!
Ook heel moooi: Lieneke Dijkzeul, De geur van regen. Een boek om heel langzaam van te genieten.

Natascha's eerste boekenblog staat online!

Al een tijdje loop ik rond met het idee een boekenblog te beginnen. Ik zou nog veel langer hiermee kunnen rondlopen maar ik kan natuurlijk ook gewoon beginnen!
Allereerst maar eens een lijst van boeken plaatsen die ik het afgelopen jaar gelezen heb.

Gelezen in 2009
Leo Blokhuis, Stille nacht
Simone van der Vlugt, Herfstlied
Mons Kallentoft, Midwinterbloed
Felix Thijssen, Amanda
Walther Schmid, Messcherp en razend
James Patterson, Pak me dan
Mark Billingham, In het duister
Karin Fossum, Een andere voorkeur
Asa Larsson, Zonnestorm
Asa Larsson, Midzomernacht
Kate White, Dood van een nanny
Saskia Noort, De verbouwing
Herman Koch, Het diner
Jemma Harvey, Alles naar wens
Felix Thijssen, Caroline
Asa Larsson, Het zwarte pad
Alexander McCall Smith, Het volle leven
Asa Larsson, Tot de woede is geluwd
Alexander McCall Smith, Het raadsel van de pompoen
Felix Thijssen, Esperanza
Alexander McCall Smith, Het geluk van de blauwe schoenen
Michael Dibdin, Eindspel
Harlan Coben, Momentopname
Donna Leon, Gezichtsverlies
Lee Child, Sluipschutter
Karin Slaughter, Nachtschade
Esther Verhoef, Erken mij
René Appel, Hittegolf
Felix Thijssen, Ingrid
Tess Franke, De bezieling
Loes den Hollander, Driftleven
Judith Visser, Stuk
Aharon Appelfeld, Bloemen der duisternis
Lydia Rood, Lekker slapen, diefmaatje
Simon de Waal (red.), Summercrime
Baantjer/ De Waal, Een Rus in de Jordaan
Harlan Coben, Verloren
George Pelecanos, De weg naar huis
Marion Pauw, Zondaarskind
Camilla Läckberg, Oorlogskind
Michael Connolly, Ongrijpbaar
Simon Mawer, De glazen kamer
John Dickie, Delizia
Sylvia Witteman, Pekingeend bij nacht
Lieneke Dijkzeul, De geur van regen
Caro Ramsay, Zingen voor de doden
Rachel Ward, Deadline
Svea Ersson, Alleen Eva
Tatiana de Rosnay, Haar naam was Sarah
Gabriëlle Lord, Complot 365 januari
Nicoló Ammaniti, Jij bent mijn schat
Jens Lapidus, Snel geld
Simone van der Vlugt, Jacoba
Inger Wolf, Vorst en as
Ken Follett, Brug naar de hemel
Dan Brown, Het verloren symbool
Karin Fossum, Kwade wil
Nicci French, Medeplichtig
Sylia de Graaf, De zenuwsloper
Mark Mills, Het verloren eiland (bijna uit)
Sieneke de Rooij, De boot naar Lemmer
John Sack, Het Franciscus Verbond
Linda Castillo, Zwijgplicht