De au pair van Maartje Fleur: zowel chicklit als thriller

In het vrouwenblad Viva schrijft Maartje Fleur sinds geruime tijd wekelijks over Floor Faber, haar werk en haar roerige liefdesleven. De au pair is haar overstap naar het thrillergenre.
Een au pair verdwijnt van de een op de andere dag spoorloos uit het gezin van weduwnaar Arthur en zijn tienerdochter Lois. Bijna een jaar later gaat kunstenares Caroline met Arthur samenwonen in het afgelegen huis.

Het Reservaat van Lisette Stavorinus: heerlijk tussendoortje

Het Reservaat is de naam die de personages in het gelijknamige boek van Lisette Stavorinus geven aan het dure dorp in het Gooi waar ze wonen. Na een paar heerlijke, zonovergoten jaren op Curaçao gaat Jessica met haar man Victor en hun drie kinderen in het Reservaat wonen. De makelaar had daar een prachtig huis voor hen gevonden. Jessica die, ooit voor dat de kinderen er waren, de kunstacademie had gedaan, neemt de tijd om het huis te stylen. In de eerste weken na de verhuizing helpt het haar om over haar heimwee heen te komen. Ze mist de gezellige expatsfeer op Curacao met alle strandfeestjes en bbq’s. Het Reservaat komt op in eerste instantie over als kil en gesloten. Het lukt Jessica niet om aansluiting te vinden bij de andere vrouwen in het dorp. Dit alles verandert als Amanda bij haar op de stoep staat met een doosje cupcakes. Amanda woont een paar huizen verder en is getrouwd met de bekende tv-producer Marcus Voorbach. Zij introduceert Jessica in haar vriendinnengroep. Binnen de kortste keren heeft Jessica het goede kapsel, de juiste kleren en doet ze volop mee in het Reservaatleven. Kerst vieren ze bij Amanda en Marcus samen met hun vele vrienden en bekenden. Daarnaast nemen Amanda en Marcus Jessica en haar gezin mee voor een wintersportvakantie naar hun chalet in Zwitserland. En zo gaat het maar door, het geld lijkt niet op te kunnen. Tijdens een yogales komt Jessica Maaike tegen die haar waarschuwt voor Amanda. Ze geeft Jessica de tip Amanda naar haar verleden te vragen. Eerst probeert Jessica het advies van de vrouw te negeren, maar de twijfel is gezaaid. Is Amanda wel wie ze zegt dat ze is.

Lisette Stavorinus woont zelf in het Gooi. Al zal ze wat overdreven hebben in het neerzetten van de personages, toch zal Het Reservaat een redelijk goed beeld geven van het rijke Gooische leven.
De oppervlakkigheid van de vriendinnenclub van Amanda is huiveringwekkend, evenals het gedachteloos smijten met geld. Alles draait om uiterlijk vertoon: Jessica hoort er pas echt bij als ze de goede kleding en het juiste kapsel heeft.
De eerste driekwart van het verhaal is een uitgebreide beschrijving van het Reservaat, diens bewoners en Jessica’s aanpassing aan het nieuwe leven hier. Weinig thrillerelementen te bekennen in dit deel, afgezien van een wat vreemde gebeurtenissen zoals de waarschuwing van Maaike, een verwarde vrouw die in de tuin loopt en het ongeluk van Victor. Deze gebeurtenissen zorgen hooguit voor wat onrust, niet voor echte spanning zoals je dat verwacht in een thriller.
Pas op het allerlaatst als iedereen zijn of haar masker heeft afgegooid, wordt Het Reservaat echt spannend en blijft dat dan tot de laatste bladzijde.
Is dit erg? Het hangt er van af om welke reden je dit verhaal leest. In het geval je een jurylid bent voor bijvoorbeeld de Gouden Strop of Diamanten Kogel of een hardcore liefhebber van echte thrillers dan zal je Het Reservaat al snel terzijde schuiven, na er het label geen echte thriller of vrouwenthriller er op geplakt te hebben. Ben je echter een fervent lezer van de thrillers van Suzanne Vermeer, Linda van Rijn, Saskia Noort,  Loes den Hollander of van de Crime Compagnie dan zal je dit boek met plezier lezen. Goed dat er in Nederland zo veel te kiezen valt, dat er voor elk wat wils is.

Het Reservaat was voor mij een heerlijk tussendoortje.

Open huis van Jill Mansell: Lectuur met een hoofdletter L

Sinds een aantal jaren is de Engelse auteur Jill Mansell een van de grote namen in het chicklitgenre. Haar boeken zijn stuk voor stuk bestsellers, niet alleen in Engeland maar ook in Nederland. Je zou zelfs kunnen zeggen dat haar boeken hier mede voor de enorme populariteit van het genre hebben gezorgd. De toppers uit haar omvangrijke oeuvre zijn hier inmiddels ook als handige dwarsligger verschenen. Ideaal voor de vakantie of onderweg. Een van deze dwarsliggers is Open huis dat in 1995 voor het eerst werd uitgebracht.

In Open huis weet Nell O’Driscoll het op 16-jarige leeftijd zeker: de iets oudere, adellijke Marcus Kilburgton is een vervelende verwaande kwast en dat zijn vader graaf en kasteelheer is van Kilburn Castle verandert daar niets aan. Jaren later als beiden allang volwassen zijn en Marcus na het overlijden van zijn vader kasteelheer is geworden,  wil hij Miriam, de moeder van Nell uit haar huis zetten. Volgens Nell, Miriam en hun vrienden is dat ongetwijfeld omdat de vader van Marcus een veelbesproken affaire had met de moeder van Nell. En dat terwijl de vader van Marcus beloofd had dat Miriam voor altijd in het huisje mocht blijven wonen. Marcus voert als officiële reden aan dat het huis bedoeld is voor medewerkers van het kasteel. Nell ziet haar kans schoon en solliciteert direct naar een openstaande vacature: assistent van de kasteelheer. Tot grote verbazing van Marcus heeft ze geweldige plannen om het kasteel uit de rode cijfers te helpen en weet ze die succesvol uit te voeren. Niet iedereen is blij met de goede samenwerking tussen Nell en Marcus, zoals bijvoorbeeld de oude huishoudster die de relatie tussen de oude graaf en de ‘zigeunerin’, de moeder van Nell afkeurde. En de zus van Marcus leek het een goed plan als hij zou trouwen met een rijke erfgename om op die manier het kasteel in de familie te kunnen houden.
Open huis is een typische chicklit met de nodige, benodigde verwikkelingen. De verliefdheid in het verhaal is niet perse of juist niet wederzijds, dat zorgt immers voor de leukste misverstanden en de akeligste vormen van jaloezie.
Het frisse en sprankelende, waardoor de boeken van Jill Mansell gekenmerkt worden, is goed bewaard gebleven. Het enige waar aan je kan merken dat het boek 15 jaar geleden is verschenen, is de afwezigheid van social media en mobiele telefoons. De humor is tijdloos en bestaat uit misverstanden, zoete wraak en gevatte, grappige oneliners, waarmee de personages iemand anders op hun nummer zetten. Zelden over zo’n effectieve, letterlijk zoete wraak gelezen. Een eenvoudige goedmoedige vrouw wordt door haar man verlaten voor een schrijfster van historische romantische fictie. In haar nieuwste boek zet ze de vrouw neer als frigide feeks en beschrijft ze uitgebreid het spetterende seksleven van haar en haar minnaar. De minnaar moet afvallen van de schrijfster door gezond te eten. Hij is echter dol op de heerlijke cakes en taarten van zijn vrouw. Hij kan het niet laten om geregeld bij haar langs te gaan voor iets lekkers. Zij zet hem dit maar al te graag voor, zodat hij alles behalve afvalt. Kortom zoete wraak.
Open huis is een goede what you see is what you get roman, waarmee je even kan ontsnappen aan de dagelijkse sleur. Het is geen ingewikkeld verhaal met dubbele lagen of verborgen betekenissen. Geen mooischrijverij of poëtische hoogtepunten, maar soepele, lekker lopende zinnen.
Open huis is Lectuur met de hoofdletter L.

Dat meen je niet! van Marie-Cecile Beniers: heerlijk tussendoortje dat lekker wegleest

Journaliste Marie-Cecile Beniers heeft haar ervaring als verslaggeefster van een roddelblad gebruikt om een sleutelroman te schrijven, waarin een belangrijke rol is weggelegd voor BN’ers en de bijbehorende roddelpers. Dat meen je niet! wordt hierdoor voor de lezer een soort puzzel wie is wie. Ondanks de waarschuwing voorin het boek dat het verhaal en alle personages fictief zijn, is toch leuk te raden welke BN’ers model hebben gestaan voor de verschillende personages.
In de eerste hoofdstukken van Dat meen je niet! lacht het leven de jonge journaliste Suzanne Frans toe. Ze heeft het allemaal: geweldige vakantie op Costa Rica met haar vriend Milo, de beroemde en zeer aantrekkelijke soapacteur, thuis een mooi appartement, goed gevulde kast met ITkleding, twee hartsvriendinnen en de onvermijdelijke gay best friend.
Na haar vakantie kan Suzanne aan de slag bij SHE, een bijlage voor vrouwen bij Het Nieuwsblad. Hier zou ze heel blij van moeten worden. Ware het niet, dat ze op het laatste moment te horen heeft gekregen dat ze met de bekende celebrity styliste Bliss Hummel moet samenwerken. Het is de bedoeling dat Bliss interviews doet met Nederlandse celebrities en dat Suzanne de interviews uitwerkt. Bliss is echter een onmogelijke vrouw, die te laat komt, alleen over zichzelf praat, vergeet de geïnterviewde aan het woord te laten en bovendien vreselijk arrogant en onbeschoft is. Kortom ze weet Suzanne tot het uiterste te tergen, die desondanks dapper doorbuffelt om uit niets toch een goed interview te maken.
Sinds hun terugkeer in Nederland heeft Suzanne het gevoel dat haar relatie met Milo bekoeld lijkt te zijn. Milo is zo druk bezig met de opnames voor een nieuwe televisieserie dat ze elkaar amper zien of spreken. Het wordt iets waar de roddelpers uitgebreid bovenop springt met suggestieve artikelen over hun vermeende breuk en de onvermijdelijke liefdesbaby die alles goed moet maken.
Dan volgt die ene verschrikkelijke dag waarop het leven van Suzanne volledig op z’n kop wordt gezet. Ze ontdekt verborgen kanten van Milo en vraagt zich af hoe ze in vredesnaam verder moet met haar leven.
Dat meen je niet! is een typische vertegenwoordiger van het chicklitgenre. Het draagt alle kenmerken ervan: de echte liefde, het drama, het misverstand, de humor en voor bijna iedereen een ‘happy end’.
Goed beschouwd is er weinig verschil tussen de romans voor oudere meisjes die onze (groot)moeders lazen en de chicklits van nu. Alle twee hebben ze een hoofdpersoon die haar weg in het leven en de liefde zoekt. Aan het einde van het boek heeft de heldin haar bestemming bereikt en kan ze haar leven leiden zoals iedereen dat van haar verwacht. Toen was het huwelijk met de juiste man, gevolgd door het moederschap de eindbestemming van de jonge vrouw. Werk of opleiding was tijdelijk en bedoeld voor de persoonlijke ontwikkeling of als nuttige tijdbesteding tot het huwelijk.
Nu is het vinden en behouden van het juiste werk een belangrijk einddoel geworden. Liefde speelt wel een rol van belang maar lang niet iedere chicklit eindigt met het huwelijk van de heldin.
Voor Suzanne heeft haar werk een hoge prioriteit. Eerder werkte ze als roddeljournaliste, maar raakte ze in de knoei met haar geweten. Haar baan bij SHE is niet wat ze gehoopt en verwacht had. Geleidelijk aan gaat de baan bij SHE steeds meer wringen, waardoor Suzanne gedwongen wordt na te denken over haar loopbaan. Uiteindelijk ontdekt ze wat haar ware bestemming is. De liefde overvalt haar wanneer ze dit het minst verwacht. Natuurlijk moet er wel eerst een misverstand worden opgelost, voordat ze de ware in haar armen kan sluiten.
Zoals je mag verwachten van een echte chicklit, is Dat meen je niet! luchtig van toon, vlot geschreven en bevat het veel populair taalgebruik. Het chicklitgenre is het enige dat hier succesvol mee weg kan komen. Het populaire taalgebruik geeft het boek een actueel tintje zodat het een boek anno nu wordt. Zeker in combinatie met de hedendaagse communicatiemiddelen en de social media.
Alles bij elkaar genomen is Dat meen je niet! een echte chicklit en daarmee een heerlijk tussendoortje dat lekker wegleest.

Alles is zoals het zou moeten zijn van Daphne Deckers: scherpe en amusante relatie-roman

In haar boeken over zwangerschap, baby’s en kinderen en in haar columns liet Dekkers al een glimp zien van haar schrijftalent en vooral van haar humor. In Alles is zoals het zou moeten zijn gaat ze helemaal los.

Iris van de Berg is net bevallen als haar vriend op zijn knieën naast het bed gaat zitten. Even denkt ze dat hij haar ten huwelijk gaat vragen, om direct wreed uit de droom te worden geholpen. Hij vraagt haar namelijk of het kind wel van hem is. Hiermee laat hij een bom afgaan onder hun relatie. Niet veel later blijkt dat hij al enige tijd een affaire heeft met een jonge co-assistente en dat hij met haar in een ziekenhuis in Afrika wil gaan werken. Iris blijft achter met haar pasgeboren zoontje. In eerst instantie verliest ze zich in de drank. Gelukkig wordt ze al snel door de mensen om haar heen op het rechte spoor gezet. Ze bouwt met vallen en opstaan een nieuw leven op met haar zoontje en ontmoet in het park een leuke hondenuitlater. Haar vriendinnen vinden dat ze meer moet daten maar de hondenuitlater heeft een te laag niveau en of die Vlaamse collega nou zo’n succes is?

Alles is zoals het zou moeten zijn doet denken aan de chicklit boeken van Jill Mansell, maar dan typisch Nederlands, meer sex en meer humor die op het randje van het nette is. Daphne Dekkers is gezegend met een vlotte pen waardoor het boek zich lekker laat weglezen op een druilerige dag. Daarnaast is ze een goede observator van mensen en hun gedrag. Ze weet personages scherp en levensecht neer te zetten, zo uit het leven gegrepen. De situaties die ze beschrijft zijn vaak humoristisch, beeldend en herkenbaar. Al volgt ze keurig de regels van het chicklit genre, toch is het een sprankelend, origineel verhaal geworden. Wat het meest bijblijft aan het boek is de grove humor en de geweldige dubbelzinnige dialogen tussen Iris en haar vriendinnen.
Hopelijk lukt het Daphne Dekkers om naast haar drukke werk- en gezinsleven om nog zo’n scherpe en amusante relatie-roman te schrijven.

In het hart van Kate Morgenroth: uniek boek met bijzondere constructie

Kate Morgenroth beschrijft in haar romantische thriller In het hart het liefdesverhaal tussen Nora, een jonge vrouw uit Kansas die in een coffeebar werkt en Timothy, een snelle gladde jongen uit New York. Nora is een eerlijke en echte vrouw uit het midwesten. Ze zorgt voor haar zieke moeder, die naar eigen zeggen niet zonder Nora kan. Eigenlijk is Nora econome en was zij bezig met haar promotie-onderzoek maar dat heeft ze opgegeven voor haar moeder. Nu werkt ze zwaar onder haar niveau in een klein koffietentje.
Op een dag komt Timothy langs, die op doorreis is. Hij is afkomstig uit een rijke familie in New York en beheert het familiekapitaal. Hij valt als een blok voor Nora, zowel vanwege haar uiterlijk als haar innerlijk.
De lezer krijgt afwisselend het verhaal van Nora en van Timothy te lezen. Opvallend is dat ze ondanks alle verschillen een overeenkomst hebben. Ze hebben alle twee een verschrikkelijke moeder die gemeen, egoïstisch, egocentrisch en manipulerend is. Het liefdesverhaal wordt afgewisseld met fragmenten uit non-fictie boeken over moordonderzoek, hetgeen voor verwarring en spanning zorgt.
Het is moeilijk een mening te formuleren over het boek in de zin van goed of slecht. In het hart is vlees noch vis. Geen echte thriller, geen echt liefdesverhaal. Het gaat tegen de conventies van beider genres in. In feite een uniek boek in zijn soort.
Veel thrillers beginnen met een moord en eindigen met de oplossing: de dader en zijn of haar motieven zijn bekend. Dit boek niet. De proloog is raadselachtig: Nora vertelt dat de meeste hartaanvallen plaatsvinden op een maandag en de meeste moorden op zaterdag. Pas aan het einde van het boek wordt duidelijk wat Nora bedoelde. Het liefdesverhaal volgt na de proloog. Alleen de laatste hoofdstukken zijn thrillerachtig te noemen.
Nora is niet het soort heldin dat je je voorstelt in een liefdesverhaal, daar is ze veel te eigenzinnig voor. Bovendien neemt ze de verkeerde keuzes. Ze is geen pleaser die alles doet om hem te krijgen. Timothy deugt ook niet helemaal. Hij houdt van Nora maar gaat ondertussen vreemd en hoe. Daarnaast is in traditionele liefdesverhalen over het algemeen niet zo’n grote rol ingeruimd voor manipulerende moeders en de afrekening met ze.
In het hart laat zien waar mensen uit liefde en haat toe in staat zijn.. Het is een opvallend boek, zeker gezien de bijzondere constructie van het verhaal.

***

Beloofd is beloofd: chicklit topper van Erica James

Chicklits worden vaak omschreven als eenvoudige liefdesromannetjes met een happy end. De twee geliefden weten elkaar, ondanks de vele tegenslagen, toch te vinden. Enkele auteurs in het genre weten hier boven uit te stijgen. Zij weten hun personages als echte mensen van vlees en bloed weten neer te zetten. Erica James is een van die toppers. Beloofd is beloofd is een goede weerspiegeling van de Engelse samenleving anno nu. Wie dacht dat de Britse standenmaatschappij niet meer bestaat, zal raar opkijken na lezing van Beloofd is beloofd.

Op haar website vertelt Erica James dat zij start met de personages als zij aan een nieuw verhaal begint. Het verhaal ontstaat rondom hun interactie. Dat is goed te merken aan Beloofd is beloofd. Alles draait om de personages Ella, Maggie en Ethan, en om hun persoonlijke groei. Zij hebben zichzelf aan het begin van het nieuwe jaar een belofte gedaan. Ella, huisdecoratieschilder, is vastbesloten voortaan haar verstand voorrang te geven boven haar gevoel nadat ze is weggegaan bij de man met wie ze oud dacht te worden. De relatie met Ethan, wiens huis ze in opdracht van zijn vrouw schildert, blijft daarom als het aan haar ligt uitsluitend vriendschappelijk. Ethan moet van zichzelf stoppen met de stiekeme one-nightstands die hij heeft. Ze dienen slechts als tijdelijke uitvlucht voor zijn slechte huwelijk met Francine. Maggie, die als schoonmaakster werkt bij Ethan en Francine, vindt dat ze in het nieuwe jaar beter voor zichzelf moet opkomen en iets nieuws moet beginnen.

James gebruikt een fijn penseel om de sympathieke personages zoals Ella en Maggie en hun innerlijke strijd neer te zetten. Haar uiterst vileine pen bewaard ze voor de verwende nouveau riche dames Francine en Christine. Ook Maggie’s luie echtgenoot Dave en schoonmoeder from hell Brenda van Maggie worden niet gespaard. Genadeloos en vol humor beschrijft ze hoe de buurvrouwen Christine en Francine echt over elkaar denken terwijl ze ondertussen poeslief doen tegen elkaar. Ronduit hilarisch en tegelijkertijd heel triest zijn de gesprekken die Maggie met haar man en schoonmoeder heeft, terwijl ze niet zegt tegen hen wat ze werkelijk denkt.

Dankzij de soepele schrijfstijl van Erica James leest Beloofd is beloofd heerlijk weg. Verwacht geen literair hoogstandje maar geniet van deze prettig geschreven, humoristische moderne zedenschets.

Deze recensie staat ook in BOEK, nummer 3, mei/juni 2011.

Turbulentie van Mariëtte Middelbeek: een onverwacht turbulent boek

****
De lezer die dacht Turbulentie van Mariëtte Middelbeek te lezen als luchtig tussendoortje, wacht een turbulente verrassing. Het lijkt een eenvoudige chicklit over de aantrekkelijk Sara Doesburg die dankzij haar baan als stewardess over de hele wereld vliegt en overal de meeste wilde feesten bezoekt. Hier komt een abrupt einde aan als haar zus Anouk borstkanker krijgt. Vanaf hier wordt het boek bij tijd en wijlen heftig wat betreft emoties. Anouk is namelijk een alleenstaande moeder en vraagt Sara of zij voor haar vierjarig zoontje Max wilt zorgen tijdens de chemobehandelingen. Ondanks dat Sara alles weet van mannen, van vierjarige exemplaren heeft zij beslist geen verstand. Ze probeert nog of haar moeder, de oma van Max, voor hem kan zorgen, maar die heeft net een nieuwe vriend en geen tijd. Alsof Sara wel tijd heeft! Als Sara doorkrijgt dat verzet tegen haar zieke zus zinloos is, sijpelt bij haar langzaam het besef door dat ze niet alleen veel opgeeft maar er nog veel meer voor terugkrijgt.
Turbulentie is een knap geschreven chicklit. Enerzijds weet Mariëtte Middelbeek de luchtige chicklit-toon met humor goed te bewaren in de beschrijvingen van Sara die haar best doet zo goed mogelijk voor haar neefje te zorgen zonder enige kennis over kinderen. Anderzijds is het een heftig verhaal over een heftig onderwerp. Het ziekteproces van Anouk wordt realistisch en invoelend beschreven en maakt een diepe indruk op de lezer. Er tussendoor is het onvermijdelijke liefdesverhaal gevlochten waarin echte liefde niet om uiterlijke maar om innerlijke schoonheid draait.
Kortom Turbulentie is een onverwacht turbulent boek en een topper in het genre.

Vals profiel: prachtig mengsel van chick-lit en thriller

Vals profiel is een intrigerende thriller over actuele zaken. Tegenwoordig heeft vrijwel iedereen een profiel aangemaakt op websites zoals Facebook, LinkedIn, Hyves of Schoolbank. Een leuke manier om oude bekenden tegen te komen of nieuwe vrienden te maken. Maar hoe weet je nu of degene die je hebt teruggevonden daadwerkelijk degene is met wie je vroeger in de klas zat of je buurjongen was? En wat doe je als het e-mailcontact uit de hand loopt?
Myrthe, de hoofdpersoon uit Vals profiel loopt tegen die problemen aan als zij via Schoolbank in contact komt met Menno, een oude klasgenoot. Al snel raakt zij verstrikt in het world wide web, is haar moeizame relatie reddeloos verloren en loopt haar werk als dierenarts ook niet meer op rolletjes.
Opvallend in Vals profiel is dat de mannen er zonder uitzondering slecht van af komen. Boris, de vriend van Myrthe, is een control freak. Haar vader is een pappen en nathoudende veearts die problemen uit de weg gaat. De boeren zijn met recht botte boeren. De internetmiljonairs in het Koffielaboratorium zijn nietsnuttende nerds die suffe spelletjes spelen. Niet een man deugt, is een echte man die zijn verantwoordelijkheid neemt of is oprecht sympathiek.
Vals profiel komt wat langzaam op gang omdat eerst de moeizame relatie tussen Myrthe en Boris uitgebereid beschreven wordt. Op deze manier wordt al snel duidelijk dat Myrthe in eerste instantie in Menno alles vindt, wat zij in Boris mist.
De tweede helft van Vals profiel is gelukkig een stuk spannender. Myrthe wordt verder en verder in het nauw gedreven. Alles, waaronder haar werk, leven en ouders, komt op het spel te staan.
Het is te merken dat Sabine van der Eynden scenarioschrijfster is. Het boek is in mooie, afgeronde scènes opgebouwd en filmisch geschreven. Het leek tijdens het lezen of er een film werd afgespeeld. De schrijfstijl is vlot en snel, waardoor het boek lekker 'weghapte'.
Jammer alleen van de slordige eindredactie. Myrthe's vader is eerst bijna zestig en een paar hoofdstukken verder al de zestig ruim gepasseerd. Ook vond ik halverwege een kreupele onbegrijpelijke zin.
Desondanks is Vals profiel een echte aanrader voor de liefhebbers van het nieuwe genre chick-noir. Vals profiel is namelijk een prachtig mengsel van een goed geschreven chick-lit en een spannende thriller.

Twilight: een griezelig liefdesverhaal

Twilight van Stephenie Meyer is overduidelijk bedoeld voor 15-jarige zwijmelende meisjes. Het boek bevat veel gebruikelijke ingrediënten: middelbare school, 'new kid in town', een onmogelijke en ongewenste liefde en natuurlijk veel geroddel.
De middelbare school is in Twilight een highschool in een regenachtig stadje in Amerika. De 'new kid in town' is Isaballa Swam, genaamd Bella. Bella wordt verliefd op de gevaarlijke en mysterieuze Edward Cullen, die een vampier blijkt te zijn. Hun liefde lijkt onmogelijk en is zeker ongewenst.
Twilight is in de ik-vorm geschreven vanuit Bella, zodat de doelgroep zich gemakkelijker met haar kan identificeren. Voor een volwassen lezer wekt dat hier en daar wat irritatie op, want de onzekerheden en onhandigheid van Bella worden vaak nadrukkelijk genoemd en beschreven. Ook de discussies tussen Bella en Edward over steeds dezelfde onderwerpen worden wijd uitgesponnen. Kortom veel herhaling en uitwijdingen.
Desondanks heb ik het boek uitgelezen, omdat het griezelverhaal over de vampier goed in elkaar zit. De spanning bestaat grotendeels uit de vraag of Bella overleefd als mens. Het liefdesverhaal is vanzelfsprekend voorspelbaar.
Twilight is een echte aanrader voor 15-jarige meisjes die eens wat anders en iets spannenders willen lezen dan een chicklit junior.