De erecode van de Samoerai van David Kirk: Prachtig verhaal over samoerai

De jonge, Engelse auteur David Kirk woont in Japan, alwaar hij Engelse les geeft aan schoolkinderen. Daarnaast doet hij onderzoek naar de samoerai Musashi Miyamoto en schrijft hij boeken over deze legendarische samoerai. Bij uitgeverij Karakter verscheen De erecode van de samoerai, het eerste deel uit de serie over Musashi Miyamoto.

Acht jaar geleden vertrok samoerai Munisai Shinmen plotseling, na de dood van zijn vrouw. Zijn toen 5-jarige zoontje Bennosuke bleef achter bij zijn broer, de monnik Dorinbo, die zich over de jongen ontfermde.

De bastaard van Brussel van Simone van der Vlugt: goede, realistische historische YA roman

In 1995 debuteerde Simone van der Vlugt met De amulet, haar eerste historische jeugdroman. Tien jaar later verscheen De bastaard van Brussel, haar tiende historische jeugdroman. Inmiddels had zij een naam opgebouwd als veelgelezen en gewaardeerde schrijfster van gedegen, spannende en goed opgebouwde romans die zich het verleden afspelen voor jongeren. En was zij een waardig opvolgster van Thea Beckman die tot dan toe het genre had gedomineerd.

De historische jeugdromans van Simone van der Vlugt kenmerken zich door de aansprekende, herkenbare hoofdpersonen. Het zijn jongeren die er het beste van proberen te maken in hun tijd, in hun wereld. Daarnaast geven haar boeken een realistisch beeld van de tijd waarin het verhaal zich afspeelt en zijn het boeiende en vlot geschreven goede verhalen. De historische details kloppen tot in de kleinste details, dankzij de gedegen research waar Simone van der Vlugt bekend om staat.

Dit alles is goed te merken in De bastaard van Brussel. Simone van der Vlugt slaagt er in om het 16e eeuwse Brussel tot leven te wekken in dit boek over Crispijn Matsijs, bastaardzoon van Lamoraal de graaf van Egmond en stadhouder van Vlaanderen. Het is de tijd van de Spaanse overheersing, de inquisitie en de hagenpreken. Het zijn gevaarlijke tijden voor iedereen, ongeacht of men katholiek of lutheraan is.

In 1565 is Crispijn de 20-jarige eigenaar van een brouwerij annex taveerne die hij samen met Stina runt. Een aantal jaren geleden is de moeder van Crispijn voor zijn ogen gedood, toen ze samen een hagenpreek bezochten. De man van Stina, en vader van haar 11-jarig dochtertje Eva, was een van de eerste ketters die in Gent werd verbrand. Crispijn wil eigenlijk geen kant kiezen in de godsdienststrijd, maar hij komt er achter dat hij in feite geen keuze heeft. Stina en zijn nieuwe knecht Hans de Duivel zijn openlijk Lutheraans. Na een hagenpreek in Zaventem keren alleen Hans en Eva terug. Crispijn mist Stina hierna niet alleen vanwege haar warmte in vele opzichten, maar ook door het werk dat ze in de brouwerij/taveerne verzette. Eva biedt aan hem te helpen door te leren brouwen, zodat zij afleiding heeft en niet zo veel aan haar moeder hoeft te denken. Dan slaat het noodlot toe en wordt Crispijn opgepakt door de inquisiteurs.

De bastaard van Brussel is op ware feiten gebaseerd. Uit het nawoord blijkt dat alleen Crispijn, Stina, Eva en hun vrienden fictieve personages zijn. De anderen zoals Hans de Duivel en Lamoraal, graaf van Egmond zijn historische figuren.

Het is bewonderenswaardig en knap hoeveel historische informatie Simone van der Vlugt in dit boek heeft verwerkt zonder dat het verhaal eronder heeft geleden. De bastaard van Brussel staat niet bol met dorre feiten, noch is het een saaie opsomming of een droge geschiedenisles. Integendeel, De bastaard van Brussel is een sprankelend, spannend verhaal dat de (jonge) lezer een goed beeld van 16e eeuws Brussel geeft en deze ongemerkt veel leert over deze tijd, wat betreft de historische feiten, de cultuur en het dagelijks leven.

Gezien de leeftijd van Crispijn en de heftigheid van wat hij meemaakt, is het een boek dat beter zal aansluiten bij jongeren vanaf een jaar of 13, 14 dan bij basisschoolkinderen. Heel geschikt voor tieners die een keer iets anders willen lezen dan een YA-roman over vampiers. Qua spanning kan het boek zich prima meten met de gemiddelde YA-thriller. Het zijn immers spannende tijden. Vervolging en achtervolging liggen eind 16e eeuw overal op de loer. Crispijn vlucht op een bepaald moment letterlijk voor zijn leven en het is nog maar de vraag of hij het er levend van afbrengt.

Overigens zal De bastaard van Brussel ook volwassen lezers aanspreken. Voor de liefhebbers van historische romans is er genoeg te genieten, omdat het verhaal nergens kinderachtig is, goed geschreven is, diepgang heeft en de hoofdpersoon een adolescent is en geen kind meer. De bastaard van Brussel is mijns inziens een volwassen historische YA-roman voor jong en oud.

Duister eiland van Sandi Tan: reis naar het mysterieuze Verre Oosten

 In Tokio kijkt Cassandra, een 88-jarige dame van Chinese afkomst, terug op haar leven. Ze begint haar verhaal in 1929 in Sjanghai, waar ze zich als zevenjarige realiseert dat zij en haar tweelingbroer twee individuen zijn. Niet lang daarna worden zij door hun vader meegenomen naar het duistere eiland, Singapore, voor een nieuw bestaan. Na een mislukt avontuur op een rubberplantage, komt Cassandra, terecht bij een welgestelde familie als gezelschapsdame. Haar eerste grote liefde is Daniel, zoon des huizes, met wie ze zich ondanks veel weerstand verloofd . Tijdens Japanse bezetting in de Tweede Wereldoorlog wordt Cassandra gevangen gehouden door een Japanse officier, die haar eten en onderdak geeft in ruil voor wilde seks. Na afloop van de oorlog raakt ze betrokken bij het verzet tegen de Britse overheersers.
Cassandra ziet de geesten van doden. Deze gave bepaalt grotendeels de loop van haar leven. De aanwezigheid van de geesten heeft Sandi Tan aannemelijk weten te maken. Die versterkt het gevoel van mysterie dat het verhaal oproept.
Tan laat Cassandra daarbij haar verhaal eerlijk en openhartig vertellen in mooie, vloeiende zinnen zonder opsmuk of effectbejag.
Duister eiland is daardoor een betoverend en meeslepend verhaal, waarin in feite sprake is van twee hoofdpersonages, Cassandra én het duistere eiland. Het boek vertelt de geschiedenis van Singapore tijdens de Britse overheersing en de dekolonisatie, waarbij Tan heeft gekozen voor het perspectief van de lokale bevolking.
Duister eiland van Sandi Tan voert de lezer mee naar het mysterieuze Verre Oosten en houdt deze in een stevige greep gevangen tot de laatste bladzijde.

Deze recensie is gepubliceerd in BOEK mei/juni 2013 nr. 3 jaargang 10.

Het duivelse lot van Michael Ennis: geniale historische thriller

In 1492 werd Rodrigo Borgia, lid van de beruchte familie, paus Alexander VI dankzij steekpenningen. Hij verkocht ambten en aflaten om zijn leger te financieren, maar dan wordt zijn favoriete bastaardzoon Juan in 1497 onder mysterieuze omstandigheden vermoord. Hierna stelt hij zijn wrede zoon Cesare aan als aanvoerder van het pauselijke leger. |
Het duivelse lot begint in 1502 als Damiata, een courtisane, van Alexander VI de opdracht krijgt om uit te zoeken wie Juan heeft vermoord. Bij de gevaarlijke zoektocht krijgt ze hulp van Niccoló Machiavelli en Leonardo da Vinci. Machiavelli was in die tijd een tweederangs diplomaat uit Florence. Da Vinci was in dienst van Cesare, ook wel Valentino genaamd, als ingenieur. Alle betrokken voelen zich, conform de tijdgeest, speelbal in de handen van Vrouwe Fortuna, die over eenieders lot beschikt.
In deze geniale historische thriller laat Ennis, die veel gebruik maakt van historische bronnen, zien dat de werkelijkheid vaak ongelooflijker en gruwelijker is dan fantasie. Ennis is zowel een gedegen historicus als een goede schrijver. In Het duivelse lot slaagt hij erin om het verleden tot leven te wekken. De personages doen in hun gedrag en denken authentiek aan. Het achterliggende decor van stad en platteland is nauwkeurig en nauwgezet geschilderd. Ennis schrijft in lange, plechtige zinnen, die bij de sfeer van het boek passen. Helaas zorgen die er voor dat het verhaal zich soms moeizaam laat lezen. De lezer die zich hierdoor niet laat afschrikken, zal ontdekken dat Het duivelse lot een intrigerend, spannend verhaal is, gebaseerd op waargebeurde feiten in een overtuigende Renaissance-setting.

Deze recensie is gepubliceerd in BOEK nr. 1 jaargang 9 januari/februari 2013.

De castraat van Joyce Poole: historische jongerenroman ook interessant voor volwassenen

Tot zo’n 200 jaar geleden mochten vrouwen niet zingen in de kerk of op een podium. Men maakte gebruik van sopranisten om tijdens een mis of optreden toch te kunnen luisteren naar de hoge stemmen in een muziekstuk. Sopranisten waren mannen die als jongen waren gecastreerd, vlak voor ze de baard in de keel kregen. Ze behielden hun hoge stem, hun lichaam en gezicht bleven onbehaard, maar ze werden wel een stuk langer dan de mensen om hun heen en kregen een typisch gezicht. De castraten namen een bijzondere plek in de samenleving in, omdat ze nooit kinderen konden verwekken en vanwege hun opvallende uiterlijk.

Joyce Pool heeft haar historische jeugdroman De castraat gesitueerd in Italië rond 1700, en beschrijft hierin het leven van Angelo Montegne. Deze jongen is gezegend met een engelachtige stem. Ondanks zijn nederige afkomst, hij is de zoon van een leerlooier, wordt hij aangenomen op een vooraanstaand conservatorium in Florence. De prijs die hij hiervoor heeft moeten betalen is hoog. Vlak voordat zijn opleiding begint wordt hij op pijnlijke wijze gecastreerd door de barbier in zijn geboortestand Fiesole. Op het conservatorium krijgt hij samen met andere castraten een gedegen opleiding. Ze verblijven met z’n allen in een internaat. De castraten treden geregeld op tijdens kerkdiensten, en bij rijke edelen. Het is een lucratieve handel voor de monniken van het conservatorium. Ze verdienen veel geld met de optredens van de jongens tijdens dodenwaken en begrafenisplechtigheden. De rijke edelen willen de jongens er graag bij hebben vanwege de engelachtige, in de oren van sommigen zelfs goddelijke, stemmen. Angelo komt op deze manier terecht in het huis van een vooraanstaand en machtig edelman die in meer dan alleen zijn stem is geïnteresseerd. Het dwingt Angelo na te denken over zijn lot en zijn leven, want de edelman biedt hem een gouden toekomst buiten het conservatorium. Ook deze toekomst heeft een hoge prijs, en het is maar de vraag of Angelo deze wil betalen.

Joyce Pool is er goed in geslaagd de gevoelens van Angelo geloofwaardig en overtuigend neer te zetten. Ze heeft zich hiervoor goed verdiept in de heersende mentaliteit en ideeën begin 18e eeuw in Italië. Angelo is hierdoor een echte 18e eeuwse jongen geworden in plaats van een uit de 21e eeuw. Dit blijkt onder meer uit zijn gedachten over zijn afkomst en zijn wensen voor de toekomst.
Niet alleen Angelo en zijn gevoelens doen realistisch aan, hetzelfde geldt voor de setting. Joyce Pool beschrijft de steden en haar inwoners levendig, en laat zien hoe het eraan toeging in die tijd.
Een ander punt dat ze goed naar voren brengt is de tweeslachtigheid van de Rooms Katholieke kerk. Enerzijds gericht op God en de nadruk op gehoorzaamheid aan strenge regels, zoals het celibaat voor de sopranisten, aan de andere kant is er echter de grenzeloze hebzucht. De sopranisten hebben allemaal een bindend contract getekend, dat niet opgebroken mag worden. In ruil voor veel geld is er echter veel mogelijk.
De castraat is een historische roman, bedoeld voor jongeren. Desondanks zullen ook volwassenen er plezier aan beleven. Voor hen is het vooral interessant om de ontwikkeling van Angelo te volgen. Van jongen die het allemaal over zich heen laat komen tot man die zijn lot en leven in eigen hand neemt.
Joyce Pool heeft een schijfstijl die haar doelgroep zeker zal aanspreken. Strak en zonder al te veel franje, zodat het verhaal gemakkelijk te volgen is. Waar nodig legt ze beknopt en bondig het een en ander uit, zonder dat dit het verhaal vertraagt, of dat het belerend wordt. Fantastisch dat Joyce Pool voor De castraat een thema en tijd heeft gekozen, die nog niet zo vaak zijn beschreven in historische romans (voor jongeren). Zo wordt het boek ook interessant voor wat meer historische onderlegde lezers.
Deze lezer heeft in de jaren ’80 en ’90 vele prachtige historische jeugdromans gelezen van uitgeverij Lemniscaat. De castraat past prima in het rijtje van de geweldige boeken van Thea Beckman en Simone van der Vlugt.

Villa Triste van Lucretia Grindle: zowel politiethriller als historische roman

Florence winter 1943-44: de zussen Cati en Issa helpen de partizanen in hun strijd tegen de Duitsers en de fascisten. Cati is verpleegster en rijdt mee op de ambulance die vluchtelingen, partizanen en deserteurs vervoert richting de bergen. Issa neemt ze vervolgens mee over de bergpassen. Cati beschrijft alle gebeurtenissen nauwgezet in een klein notitieboekje.Florence 2006: kort na elkaar worden twee oude mannen vermoord. De overeenkomsten zijn groot. Ze waren beiden partizaan in de Tweede Wereldoorlog, werden gedood met een schot in het hoofd en hadden zout in hun mond. De Florentijnse inspettore Pallioti onderzoekt de zaken en ontdekt dat de aanleiding voor de moord in het verleden moet liggen. In de spullen van de ene partizaan vindt hij Cati’s notitieboekje en hij raakt geïntrigeerd door haar verhaal. Het geeft hem tevens de noodzakelijke achtergrondinformatie.Villa Triste van Lucretia Grindle heeft de spanning van de betere politiethriller, compleet met verrassende ontknoping. Maar het is geschreven als een gedegen historische literaire roman. De verhaallijnen van Pallioti en Cati slingeren mooi om elkaar heen. Beiden vertellen hun verhaal in eigen woorden en op hun eigen manier. Vooral het verhaal van Cati is meeslepend geschreven, de lezer kan niet anders dan meeleven met haar. Gelukkig glipt er hier en daar wat subtiele humor tussendoor, die voor de broodnodige luchtige noot zorgt. Het was interessant een boek te lezen dat gaat over hier een hier minder bekende episode in de geschiedenis: de strijd van de partizanen in Italië. Villa Triste maakt nieuwsgierig naar meer boeken over dit onderwerp.

Deze recensie is gepubliceerd in BOEK nr.5 jaargang 9, september/oktober 2012

Simone van der Vlugt op haar best in Rode sneeuw in december

Simone van der Vlugt begon haar schrijversloopbaan met historische jeugdromans. Haar thrillers betekende haar doorbraak bij het grote (volwassen)publiek. Met haar thrillers oogst ze veel succes bij het grote publiek, ze won de NS Publieksprijs en iedere thriller wordt een bestseller. Een paar jaar geleden keerde Simone van der Vlugt terug naar haar roots. Ze schreef Jacoba, dochter van Holland, een historische roman, deze keer niet voor kinderen maar voor volwassenen.

Rode sneeuw in december, haar tweede historische roman speelt zich af tijdens de vooravond en het begin van de Tachtigjarige Oorlog.
Lideweij Feelinck, dochter van een rijke lakenfabrikant in Leiden, wordt verliefd op de jonge arts Andries Griffioen. Haar vader, een overtuigd katholiek, is fel gekant tegen de relatie omdat Andries Lutherse sympathieën heeft. Lideweij wordt gedwongen te kiezen tussen haar vader en haar geliefde. Ze besluit met Andries mee te gaan naar Breda. Op dat moment bivakkeert Willem van Oranje met zijn leger in Breda. Andries komt in dienst van Willem van Oranje als arts, zowel van Willem van Oranje en zijn gezin, als van het leger. Lideweij en Anna, vrouw van Willem, zijn alle twee in verwachting van hun eerste kind en dat schept een band. Nadat het politieke klimaat drastisch is gewijzigd, vertrekken Willem van Oranje en Lideweij en Andries met hun beider gezinnen. Andries kan in Naarden stadschirurgijn worden. Er volgen een paar gelukkige jaren voor het gezin, onwetend van het noodlot dat hen te wachten staat.
Simone van der Vlugt is er in geslaagd veel geschiedenisfeiten in het boek te verwerken zonder dat het verhaal verliest aan spanning. Rode sneeuw in december heeft een goede balans tussen de historische feiten en een mooi verzonnen verhaal. Nergens is het boek dor en droog geworden. Integendeel: ze brengt de geschiedenis tot leven met haar vlotte pen.
Het verhaal schakelt moeiteloos en vloeiend heen en weer tussen Lideweij, haar dochter Isabella en Willem van Oranje. Rode sneeuw in december legt de nadruk op de mens Willem van Oranje, in plaats van de prins en legeraanvoerder. Interessant om het overbekende verhaal vanuit een ander gezichtspunt te lezen. Deze keer niet de aanvoerder en zijn wapenfeiten, maar een twijfelende man die niet weet waar hij goed aan doet, welke kant hij moet kiezen en vooral zijn kinderen mist.
Moeder Lideweij en dochter Isabella zijn twee Hollandse vrouwen, die een paar eigenschappen delen, zo zijn ze alle twee nuchter, pragmatisch en staan ze stevig in hun schoenen. Overtuigend zet Simone van der Vlugt ze neer en laat zien hoe ze sterker worden van tegenslag en verdriet en niet bij de pakken neer blijven zitten. Het zijn duidelijk vrouwen uit de 16e eeuw en niet uit de 21e eeuw. Dat blijkt vooral uit de opvattingen omtrent liefde en huwelijk. In de 16e eeuw kon er niet altijd uit liefde getrouwd worden. Het kon dan gebeuren dat een man zich met een andere vrouw verloofde dan met de vrouw waar hij verliefd op was. De vrouwen in het verhaal hebben hier begrip voor, zelfs als het hen overkomt.
Naar mijn mening is Rode sneeuw in december het beste boek dat Simone van der Vlugt ooit heeft geschreven. Haar thrillers zijn spannend, vlot geschreven en ga zo maar door. Terechte bestsellers. Rode sneeuw in december gaat echter verder waar haar thrillers ophouden. De personages krijgen meer ruimte om goed uit de verf te komen, het verhaal heeft meer diepgang, de stijl en de toon kloppen helemaal en het boek nodigt uit om zelf ook weer het geschiedenisboek open te slaan en meer te lezen over de Tachtigjarige Oorlog.