Ik volg je van Marelle Boersma: geen feel good maar feel strong thriller

Marelle Boersma heeft in een paar jaar tijd een goede naam opgebouwd met haar psychologische thrillers die allen gebaseerd zijn op actuele thema´s uit de samenleving. Tijdens de onderzoeksfase van haar boeken, spreekt zij uitgebreid met experts en ervaringsdeskundigen om op die manier een zo realistisch mogelijk verhaal te schrijven. Vaak loopt daardoor non-fictie vloeiend over in fictie. In eerdere thrillers kwam jeugdzorg, mantelzorg, draagmoeders en make-over tv-programma’s aan bod. Het onderwerp van haar nieuwste thriller Ik volg je is stalking. Voor het schrijven had Marelle Boersma uitvoerige gesprekken met twee slachtoffers van stalking. Het leverde een beklemmend, realistisch en bloedstollend verhaal op, dat zo maar waargebeurd zou kunnen zijn.
In een klein dorpje, midden in de biblebelt, woont de alleenstaande moeder Pien met haar vijfjarig dochtertje Eva. Ze is niet kerkelijk en heeft weinig aansluiting in het dorp. Op een kwade dag nodigt Theo Pien uit voor een etentje bij hem thuis. Door de manier waarop hij het vraagt, kan Pien niet anders dan de uitnodiging accepteren. Tijdens het etentje ontdekt Pien dat Theo de deuren van zijn huis op slot heeft gedraaid om haar te beletten naar huis te gaan. Theo is er van overtuigd dat Pien en hij voor elkaar zijn voorbestemd. Het lukt Pien niet om hem duidelijk te maken dat zij geen relatie met hem wilt en niet van zijn avances gediend is. Uiteindelijk weet Pien te ontsnappen. Al komt hiermee geen einde aan de nachtmerrie. Integendeel. De volgende dag blijkt dat Theo iedereen die het maar horen wilt, vertelt dat Pien en hij het zo goed samen hebben. Wat Pien ook doet, niets helpt om Theo en de anderen ervan te overtuigen dat ze geen relatie met Theo heeft of wilt. En dit is nog maar het begin. Theo weet zich op slinkse wijze in haar leven te werken en dringt zich op aan haar moeder en haar dochtertje die geen idee hebben hoe hij echt is. Daarnaast belt en sms’t Theo vrijwel continu met Pien of staat hij bij haar voor de deur. De politie kan en wil niets doen. Pien kan geen kant meer op en is radeloos.
Ik volg je is een beklemmende, bloedstollend spannende thriller met een akelig, naar verhaal. Net als Pien krijgt je het als lezer ook steeds benauwder. Overal is Theo, en er lijkt geen ontsnappen mogelijk. Je hoopt voor Pien dat hij in ieder geval van Eva afblijft. Je kan niet anders dan meeleven met Pien. Het verhaal van Pien is fictie. Voor te veel vrouwen in Nederland is stalking echter de pijnlijke realiteit. Het is te hopen dat zij wel geloofd en geholpen worden door hun omgeving voordat het te laat is en de stalker zijn dreigementen ten uitvoer brengt.
Het is knap van Marelle Boersma dat zij zich keer op keer zo goed in de materie weet te verdiepen dat er een levensecht en realistisch verhaal ontstaat. Bovendien kan zij nog iets anders: dankzij haar vlotte pen veranderen de op zichzelf al spannende verhalen in razendsnelle pageturners.
Marelle Boersma waarschuwt de lezer om goed uit te kijken voor mannen als Theo, die in feite geestesziek zijn en niet voor rede vatbaar. Haar boodschap is om hun slachtoffers serieus te nemen, naar hun verhaal te luisteren en te helpen actie te ondernemen.
Ik volg je is geen feel good maar feel strong thriller.

Moederziel van Marelle Boersma: een gegarandeerde aanrader

Er is bijna geen grotere tegenstelling in karakters mogelijk dan die tussen de dochters van Myrna Klaver in Moederziel, de nieuwe thriller van Marelle Boersma. Saar, de oudste, is rustig en bedachtzaam, heeft een stabiel leven, woont samen met haar vriend en hun zoontje en heeft het druk met haar werk.

Josje daarentegen is een impulsieve spring-in-het-veld. Ze begint aan veel, maar maakt niets af. Ze verlaat voortijdig school en verslijt in hoog tempo vriendjes en baantjes. Als ze haar kamer wordt uitgezet wegens huurachterstand, trekt ze bij haar moeder in. Myrna is door haar ziekte MS volledig afhankelijk van thuiszorg. In een van haar impulsieve buien zegt Josje, zonder overleg met haar moeder, alle thuiszorg omdat ze zelf voor haar moeder wilt zorgen. Myrna heeft hier gezien het wispelturige gedrag van Josje gemengde gevoelens over. Hierbij speelt mee dat het volgens Josje de schuld van Myrna is dat haar vader het gezin verliet toen de zusjes nog klein waren. In de loop der weken bemoeit Josje zich met steeds meer zaken in het leven van haar moeder en wacht hierbij niet op de toestemming van Myrna. Ook vergeet ze soms dat haar moeder niets meer zelf kan en laat ze haar alleen achter in het bad of buiten in de rolstoel.

Een klein lichtpuntje in het leven van Myrna is de ontmoeting met Dave, een vriendelijke man die ze toevallig ontmoet. In tegenstelling tot haar ex-man heeft hij geen problemen met haar ziekte of rolstoel. Hij brengt geregeld een gezellig bezoekje aan Myrna, dit tot grote woede van Josje die hem totaal niet mag. Myrna komt hierdoor in een lastige positie, want Dave heeft haar een paar keer gered toen Josje haar had laten zitten. Myrna krijgt het gevoel te moeten kiezen tussen Josje en Dave. Gelukkig is er haar betrouwbare hulp, Limentina, die niet alleen schoonmaakt maar haar ook helpt met de verzorging als de anderen het laten afweten.
Moederziel geeft de lezer een beklemmend gevoel, langzaam maar zeker krijgt de lezer het steeds benauwder van alle bemoeienis met het leven van Myrna over haar hoofd heen. Myrna is door haar ziekte volkomen afhankelijk van anderen en kan daardoor vaak niet beslissen over of ingrijpen in haar eigen leven. Marelle Boersma beschrijft dit op een prachtige manier met mooie rake opmerkingen die blijven hangen.
Ze laat de gebeurtenissen van twee kanten, zowel vanuit Myrna als vanuit Josje, zien, zodat de lezer uiteindelijk begrip krijgt voor zowel moeder als dochter. Het wordt al snel duidelijk dat de dochter eveneens ziek is, alleen zit bij haar de ziekte in haar hoofd. Marelle Boersma noemt nergens de ziekte van Josje bij de naam, al is het favoriete liedje van Josje een mooie aanwijzing: Borderline van Madonna. Het is niet nodig dat het expliciet wordt genoemd en uitgelegd, voor de lezer is het duidelijk en het zou niets aan het verhaal toevoegen. Goede keuze van Marelle Boersma op dit punt.
Bewonderenswaardig zoals Marelle Boersma een goede spannende psychologische thriller weet te schrijven vanuit het dagelijks leven van gewone mensen zonder hoofdrollen voor politie, lijken en forensisch onderzoek.
De meeste personages zijn realistisch neergezet, vooral Myrna en Josje komen tot leven. De buren lijken jammer genoeg net iets te zwaar aangezet. Hun wereldvreemdheid en gekte gaat net over het randje van geloofwaardigheid. Dit is gelukkig het enige minpuntje aan Moederziel, verder leest het boek als een trein. De spanning wordt met name opgeroepen door de beklemming die Myrna voelt en als een strop steeds strakker om haar heen wordt getrokken. Daarnaast weet ze dat iemand in haar omgeving niet het beste met haar voor heeft en vraagt ze zich steeds meer af wie ze wel en wie ze niet kan vertrouwen.
De ontknoping staat garant voor de nodige verrassingen en spanning. Moederziel is een gegarandeerde aanrader voor de liefhebber van goedgeschreven psychologische polderthrillers en verdient vier sterren.

De beste boeken van 2011 volgens Natascha

Het afgelopen jaar heb ik 54 boeken en zo’n 40 korte verhalen gelezen. Net iets boven mijn minimum van 1 boek per week. In 2010 kwam ik tot 70 boeken. Terugblikkend denk ik het komt omdat ik in 2011 drukker was met ander werk dan in 2010. Volgend jaar hoop ik 80 boeken te kunnen lezen!
Meer cijfers: ik heb 18 Nederlandstalige thrillers gelezen, 17 vertaalde thrillers, 2 Nederlandstalige romans, 11 vertaalde romans, 4 non-fictie boeken, 2 young adult boeken en 1 fantasy roman.
Alle boeken waren zonder meer de moeite van het lezen waard, in ieder boek zat iets moois. Sommige boeken slaagden er in een wereld te scheppen waarin ik lang bleef hangen, ook toen het boek uit was. Andere boeken kostten mij meer inspanning dan ontspanning om ze te lezen. Het verhaal sleepte zich tergend langzaam voort, de plot was te ongeloofwaardig of de auteur wijdde zoveel uit dat het zicht op de plot verdween.
En dan nu mijn toppers van 2011. Dit zijn de boeken die mij zijn bijgebleven, die er op de een of andere manier boven uit stegen, die indruk hebben gemaakt en die ik iedereen wil aanraden om te lezen.

De beste Nederlandstalige thrillers van 2011
Marelle Boersma – Vals alarm
Schokkende feiten, spannend verhaal, levensechte personages

Lieneke Dijkzeul – Verloren zoon
Een echte literaire thriller: zowel literatuur als een politieroman. Om langzaam van te genieten.

Ingrid Oonincx – Botsing
Knap geconstrueerd verhaal, in eerste instantie drie losse verhaallijnen, die daarna met elkaar verstrengelen op onverwachte manier.

De beste vertaalde thrillers van 2011
Chelsea Cain – Zondvloed
Nog weken na afloop gedroomd over overstromingen. Indringend verteld verhaal.

Camilla Läckberg – Vuurtorenwachter
Ieder boek van haar is beter dan het voorgaande. Mooi inzicht in Zweedse samenleving.

S.J. Watson – Voor ik ga slapen
Zelden zo’n goed debuut gelezen. Het zal je maar gebeuren, iedere nacht alle herinneringen over de voorgaande dag kwijtraken. Iedere dag een nieuw begin.

De beste Nederlandse roman van 2011
Florence Tonk – Blijf bij ons
Bijzonder boek. Anders dan andere boeken wat betreft setting en verhaal. Goed geschreven. Boek eindigt met een knal op precies het goede moment.

De beste vertaalde romans van 2011
Natasa Dragnic – Iedere dag, ieder uur
Een boek als een mooi lang gedicht. Prachtig liefdesverhaal in mooie zinnen verpakt, zonder zoet of sentimenteel te worden.

Sarah Winman – Toen god een konijn was
Origineel boek, zowel titel als personages zijn onconventioneel. Lach en traan liggen naast elkaar in dit boek, met veel drama verborgen tussen de regels.

Ann Brashares – Herinner mij
Niet vanwege het liefdesverhaal maar vanwege het idee van onsterfelijkheid van de ziel. Intrigerend gegeven: iemand die zich al zijn levens nog kan herinneren.

Het beste non-fictie boek van 2011
Vincent van Dijk – Amsterdam slaapt
Boek is om twee redenen goed. Amsterdamse hotels door de ogen van een toerist/ervaringsdeskundige. Mooi verhaal wat het met een mens doet om jaar lang geen thuis te hebben.

De beste YA romans van 2011
Kerstin Gier – Robijnrood
Valt op in stroom YA/vampier/fantasy boeken. Intrigerend verhaal, realistische personages, zweempje humor. Gelukkig geen vermomde horrorchicklit.

Marianne & Theo Hoogstraaten – (ff)Out!
Spannende thriller voor YAs. Goed geschreven vanuit perspectief van jongeren.

Het beste fantasy boek van 2011
Marieke Frankema - Dochter van de zilv'ren maan
Terechte winnaar van Castlefest Book Award 2011. Goed geschreven bildungsroman in een middeleeuwse/Keltische/sprookjes setting.