Zonder gezicht van Stefan Ahnhem: duizelingwekkende achtbaanrit

Zonder gezicht is het debuut van de Zweedse schrijver Stefan Ahnhem die tevens scenarioschrijver is voor onder meer de Wallander-reeks.
Rechercheur Fabian Risk krijgt zes weken vakantie om met zijn gezin te wennen aan hun nieuwe woonplaats Helsingborg, de plaats waar hij opgroeide. Helaas komt daar niets van terecht. In Risk’s voormalige middelbare school wordt het onthande lichaam gevonden van zijn oud-klasgenoot Jörgen Pålsson.

Donderdagskinderen van Nicci French: spannende psychologische thriller

Wederom is Nicci French er in geslaagd een thriller af te leveren die je van het begin tot het einde aan je stoel gekluisterd houdt!
De thrillerserie over Frieda Klein is met Donderdagskinderen in het midden aangekomen. Hiervoor verschenen Blauwe maandag, Dinsdag is voorbij en Wachten op woensdag. Er zullen nog drie delen volgen voor de resterende dagen van de week. Het is tijd om de balans op te maken en te oordelen of de serie tot nu toe aan de hoge verwachtingen vooraf voldoet.
Het is nu duidelijk dat de afzonderlijke delen van de serie zich niet of nauwelijks los laten lezen. In feite is de serie een doorlopend verhaal dat in zeven stukken is geknipt.
De hoofdpersoon in de serie is psychoanalytica Frieda Klein. Ze is een mysterieuze vrouw, erg op zichzelf en bovendien bang voor intimiteit.

Stervensuur van Mark Billingham: spanning en humor zijn perfect in balans

In Stervensuur wordt veel naar muziek geluisterd in de auto of thuis. Hoofdpersoon Tom Thorne luistert bij voorkeur naar countrymuziek. Mark Billingham zet hiermee de toon in deze politiethriller, want countrymuziek heeft vaak iets melancholisch. De liedjes gaan vaak over dingen die voorbij zijn. Dat geldt in Stervensuur ook voor Tom Thorne want hij is net gedegradeerd naar de uniformdienst. In het vorige boek over Tom Thorne, Ten dode opgeschreven vertelde Billingham hoe Thorne weliswaar het morele gelijk aan zijn kant had, maar bij zijn reddingsactie zoveel regels en reglementen overtrad dat er voor zijn meerderen niets anders op zat dan hem te degraderen. Sommigen wachtten al tijden op deze kans om van hem af te komen.

Vreemden in de nacht van Judith Visser: goed gevoel voor timing

Zo´n tien jaar geleden was Judith Visser bezig met het opzetten van een praktijk voor voedingsadvies. De praktijk is er niet gekomen omdat zij intussen was begonnen met het schrijven van haar debuutroman Tegengif. Die was zo succesvol dat Judith Visser bleef schrijven. Onlangs verscheen haar tiende boek: Vreemden in de nacht.
Voedingscoach Cassandra Wolf is net begonnen met haar praktijk in Rockanje. Na het verbreken van haar relatie heeft ze hier een mooi, afgelegen huis gekocht. Het is minder rustig dan ze had gehoopt, want iedere nacht hoort ze gegil.

De kraamhulp van Esther Verhoef: gruwelijk spannend

Esther Verhoef is een productieve auteur te noemen. In ruim tien jaar tijd schreef ze negen thrillers en drie romans. Haar tiende thriller, De kraamhulp, verscheen onlangs.
Hierin speelt ze op huiveringwekkende wijze met de kwetsbaarheid van pas bevallen vrouwen en hun afhankelijkheid van de kraamhulp. Die is immers aanwezig bij de intiemste momenten in het leven van een jonge moeder. Volgens kraamhulp Hennequin Smith zijn dat ook de momenten, waarop de moeder het minst op haar hoede is.
Didi Vos heeft een zware bevalling achter de rug. Ze is blij dat Hennequin Smith zich over haar ontfermt. Ondanks haar vreemde opmerkingen, maakt ze de indruk goed voor Didi te zorgen. Iets waar Didi behoefte aan heeft, want door bekkeninstabiliteit kan zij niet zelf haar baby verzorgen. Haar man laat het na een paar gebroken nachten afweten. Hennequin Smith weet waarom, net als dat ze weet waarom Didi moeite heeft met kolven en haar kleintje blijft huilen. Politievrouw Miriam is er van overtuigd dat de dood van haar broer geen ongeluk was, maar dat zijn weduwe Hennequin Smith er de hand in had.
De kraamhulp laat zich lezen met een knoop in de buik; je hoopt dat Hennequin de baby laat leven. Gruwelijk spannend zijn de hoofdstukken vanuit het perspectief van de onwetende Didi en de gewetenloze Hennequin. Het verhaal van Miriam voegt een zenuwslopend kat-en-muisspel toe. Esther Verhoefs vlotte pen en de goed opgebouwde plot zorgen ervoor dat je De kraamhulp achter elkaar wilt uitlezen, desnoods tot diep in de nacht.
Deze recensie is gepubliceerd in BOEK, nr. 1, jaargang 12, maart/april 2014

De beste thriller van Simone van der Vlugt tot nu toe

De hoofdrollen in Op klaarlichte dag zijn voor twee vrouwen. Nathalie is op de vlucht voor haar criminele vriend en Julie is een rechercheur die bezig is met het onderzoek naar de moord op de beste vriendin van Nathalie. Bij toeval ontmoeten de twee vrouwen elkaar. Beide dames hebben de nodige geheimen die zij liever niet willen onthullen.
Op klaarlichte dag is de beste thriller die Simone van der Vlugt tot nu toe heeft geschreven. Steeds weet ze de lezer succesvol op het verkeerde been te zetten. De keurige terughoudendheid op het gebied van geweld heeft ze eindelijk van zich afgeschudt. Niet dat Op klaarlichte dag uitsluitend uit bloedspetters en geweld bestaat. Er is meer. Simone laat de grens tussen dader en slachtoffer vervagen. De rollen van dader en slachtoffer verwisselen in de loop van het verhaal. Hierbij heeft Simone van der Vlugt zich goed ingeleefd in de personages. Simone van der Vlugt heeft niet alleen Nathalie en Julie, maar ook de andere personages overtuigend en geloofwaardig beschreven. Ook de 'decors' van het Lago Maggiore en de Nederlandse plaatsen komen zeer realistisch over. En niet te vergeten: het is een spannend verhaal, een echte pageturner en nog goed geschreven ook.
Na het lezen van het vorige boek van Simone van der Vlugt, de historische roman over Jacoba van Beieren, hoopte ik dat haar volgende boek weer een historische roman zou zijn. Nu weet ik dat niet meer zo zeker...

Het vergeten gezicht: drievoudig spannend

Het vergeten gezicht is gepresenteerd als roman, desondanks is het toch een echte onvervalste thriller. En wat voor een! Nooit geweten dat Elle van Rijn zulke spannende thrillers kon schrijven.
In Het vergeten gezicht vervlecht Elle van Rijn twee verhalen door elkaar heen. Opvallend detail is dat ieder verhaal zijn eigen bijpassende lettertype heeft.

Het hoofdverhaal begint met de zoekgeraakte koffer van Lizzy. Een paar dagen na haar thuiskomst krijgt ze een koffer thuisbezorgd die niet de hare is. In de koffer bevindt zich een boek Das vergessene Gesicht. Das vergessene Gesicht is een roman die zich afspeelt in Duitsland vlak voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het verhaal bestaat grotendeels uit brieven tussen Sylvi en Jürgen. Sylvi is de echtgenote van een SS'er, kampbewaker en Jürgen is een politiek gevangene en haar jeugdliefde.
Lizzy wordt, net als de lezer, meegesleept door dit verhaal en besluit op zoek te gaan naar de eigenaresse van de koffer. In Berlijn vindt ze deze niet maar wel haar vriend, Markus. Markus heeft zo zijn eigen plannen en speelt vreemde spelletjes met Lizzy. Langzaam wordt de spanning opgebouwd terwijl Lizzy, geheel onwetend, met de lezer verder leest in Das vergessene Gesicht.
Het vergeten gezicht is drievoudig spannend. Naast de afwisseling van de verhalen (met goede timing!) zorgen ook de twee afzonderlijke verhalen voor spanning. De verhalen zouden overigens los van elkaar ook goed overeind blijven en een volledig goed boek/novelle kunnen zijn.
En nu is het wachten op haar volgende boek, roman of thriller. What's in a name, zolang die maar weer net spannend en goedgeschreven is!

Een lekkere Appel: Van twee kanten

Van twee kanten is de twintigste psychologische thriller van René Appel. In tegenstelling tot veel collega-auteurs is René Appel geen serie- of formule schrijver geworden. Voor ieder nieuw boek kiest hij een nieuw, vaak actueel uitgangspunt/thema en komt hij met een nieuwe setting met bijbehorende personages. En dat is knap.
In Weerzin wordt hotelmanager Niels belaagd door Marit, eigenaresse van het hotel, die haar zinnen op hem heeft gezet. René Appel heeft in Van twee kanten de rollen omgedraaid. Dokterassistente Fransien laat zich verstrikken in de netten van zelfverklaard organisatieadviseur Rob. Al snel heeft ze door dat er iets niet klopt aan zijn mooie verhalen. Fransien krijgt geen antwoorden op haar vragen maar slechts meer verhalen. Hoe meer Fransien haar best doet om los te komen van Rob, hoe meer zij vast komt te zitten, niet alleen bij Rob maar ook nog eens bij buurvrouw Tosca.
Het talent van René Appel is bovenal zijn inlevingsvermogen. Door het wisselende perspectief brengt hij Fransien, Rob en Tosca tot leven. Interessant om te lezen hoe een pathologische leugenaar denkt en handelt. Ook de innerlijke strijd van Fransien weet René Appel geloofwaardig over te brengen.
De spanning in Van twee kanten gaat door tot voorbij de laatste bladzijde. Het is duidelijk wat er gaat gebeuren maar de invulling ervan laat René Appel over aan de fantasie van de lezer. En dat is fijn. Zijn prettige schrijfstijl zorgt er bovendien voor dat Van twee kanten een lekkere 'Appel' is om te lezen.

Winterdood: Het lange wachten wordt beloond

Jaren geleden verschenen Het zwarte water en De bloeddoorlopen dageraad, deel 1 en 2 in de John Madden trilogie, van de Zuid-Afrikaanse journalist Rennie Airth. Met veel plezier las ik deze goedgeschreven spannende boeken. Beide delen spelen zich af tijdens het Interbellum in Engeland met in de hoofdrol John Madden, een Engelse politie-inspecteur. Vervolgens begon het lange wachten op het laatste deel. Eindelijk is het nu zover! Winterdood, het slot van de trilogie, is verschenen.
In Winterdood raakt John Madden, al jaren niet meer werkzaam bij de politie, bij toeval betrokken bij een moordzaak in Londen. Een Pools meisje, dat op zijn boerderij werkte, wordt vermoord in Londen gevonden. John Madden kan het niet laten vanaf de zijlijn mee te helpen met het onderzoek.
Winterdood is een boek om rustig van te genieten. Het is geen pageturner. Gelukkig maar want dan zou dat, wat dit boek zo goed maakt, niet opvallen. Rennie Airth is erin geslaagd het Londen van 1944 tot leven te wekken. Realistisch tot in de details. Zoals bij voorbeed de verduistering tegen de Duitse luchtaanvallen die er voor zorgde dat het 's avonds zo donker was dat niemand meer een hand voor ogen kon zien op straat. Communicatie middelen als telefoon, post of telegraaf die geregeld uitvielen en slechts beperkt beschikbaar waren.
Rennie Airth laat goed zien hoe een oorlog het slechtste maar ook het beste in mensen bovenbrengt. Met veel liefde en aandacht beschrijft hij zijn personages en laat hij ze tot leven komen.
Was Winterdood wachten waard? Ja, het lange wachten werd ruimschoots beloond. Eigenlijk is het zelfs wel jammer dat de trilogie nu compleet is. Ik zou best nog wel een boek over John Madden willen lezen...

Spoorloos: spannend tot de laatste bladzijde

Spoorloos van Jane Casey is een spannende thriller, vol verrassende plotwendingen. Sarah Finch, lerares aan een dure privé school, vindt tijdens het joggen het lichaam van een leerlinge. Zestien jaar eerder verdween haar broer spoorloos. Sarah had hem als laatste gezien. Toeval of niet? Dader, getuige of slachtoffer? Het moge duidelijk zijn dat politie meer dan geïnteresseerd is in Sarah. Ondertussen heeft Sarah ook nog het nodige te stellen met haar moeder, die na de verdwijning van haar zoon is ingestort en aan de drank geraakt.
De spanning in Spoorloos is meer dan oké, de plot ook. Toch blijft er iets knagen. Misschien hier en daar toch iets te ongeloofwaardig. Zoals Sarah die maar bij haar moeder blijft wonen, het einde van het boek of de bad cop die op het laatst toch een good cop blijkt te zijn.
De schrijfstijl van Casey had wat strakker gemogen met wat minder bijvoeglijk naamwoorden. Minder gedetailleerde beschrijvingen van personages en plaatsen laat meer over aan de fantasie van de lezer.
Ondanks bovenstaande minpunten is Spoorloos toch een spannende thriller die echt spannend is tot de laatste bladzijde.

Spannend relatie gedoe van Saskia Noort

In Afgunst/Een goed huwelijk laat Saskia Noort zien waar ze goed in is: de relaties tussen mensen haarfijn beschrijven. Zij overgiet het geheel met een flinke portie spanning en geweld.
Afgunst gaat over een vrouw wiens ex een angstaanjagende stalker wordt. Het kat-en-muis spel wordt vanuit de kat en de muis beschreven. Dit zorgt voor toenemende spanning en vreemd genoeg ook voor een soort begrijpen van de dader. Niet om het goed te praten, maar wel om te zien hoe het zover heeft kunnen komen.
In Een goed huwelijk speelt Saskia Noort met de rollen van slachtoffer en dader. Het is moeilijk uit te maken wie slachtoffer is en wie dader. Vaak wekt de bedrogen echtgenote sympathie op, maar wat als zij het er zelf naar gemaakt heeft? Een goed huwelijk is meer alleen dan een spannend verhaal. Het is een goed geschreven observatie van een huwelijk in verval en de oorzaken en de pijnlijke gevolgen.

De duivelskamer: beetje maf/vreemd maar wel goed

Afgelopen weekend De duivelskamer gelezen. Het was een beetje maf/vreemd boek maar wel goed geschreven. In eerste instantie dacht ik dat het een soort spookverhaal zou worden. Meisje kraakt met wat nieuwe vrienden/backpackers een huis naast het hostel en hoort daar rare geluiden. Helen Fitzgerald zette mij vervolgens vakkundig op het verkeerde been. Om niet de plot te verraden ga ik hier niet verder op in, gewoon zelf lezen is mijn advies! Bronny, de hoofdpersoon, een Australisch meisje dat gevlucht is naar Engeland is het maffe/vreemde element in het boek. Ze gaat compleet los in Londen wat betreft drank, drugs en mannen. Hier en daar vond ik dat een beetje over de top gaan, niet meer geloofwaardig.
Het verhaal zit gedegen in elkaar, met mooie verrassende wendingen. En als je denkt dat alles in orde en opgelost is, dan haalt Fitzgerald nog een joker uit haar mouw en zorgt ze voor wat echte onvervalste nagelbijtende spanning.

Een geslaagd Experiment

In twee avonden Het experiment van Joost Heyink gelezen. Was erg onder de indruk. Mooi geschreven. De spanning komt voor een groot deel door de wisseling van perspectief. Het verhaal zelf is boeiend en interessant. Veel van binnenuit informatie over hoe hersenspoeling door sekte-achtige organisaties in zijn werk gaat. Dat gedeelte is beklemmend en zeer overtuigend, juist doordat het verhaal door verschillende personages verteld wordt. Niet alleen door de enthousiaste cursiste of de wantrouwende partner, maar ook onder andere door de 'cursus' leiding en de nieuwsgierige journalist.
Een klein min/zeurpuntje: jammer dat er in de flaptekst al zo veel van het verhaal wordt weggegeven.