Uit! Millennium deel 3

Gerechtigheid, het derde en laatste deel van Millennium, gaat verder waar deel twee eindigde.
Lisbeth Salander zwaargewond in het ziekenhuis en Mikael Blomkvist die haar onschuld probeert te bewijzen. Deel twee loopt zo vloeiend in deel drie over dat het lijkt alsof Stieg Larsson eerst deel een schreef en vervolgens een vervolg. Dit vervolg was echter zo omvangrijk dat het door Larsson of de uitgeverij in tweeën is gedeeld. Voor het leesplezier maakt het gelukkig niets uit.
De geheime diensten en de nog geheimere diensten hier binnen domineren in deel drie beduidend meer dan in de vorige twee delen. Stieg Larsson beschrijft zeer nauwkeurig en gedetailleerd alle geheime dienstmedewerkers en hun handelingen. Dat is jammer want het haalt de vaart uit het verhaal. Hier en daar inkorten had een beter en spannender verhaal opgeleverd.
Knap is het hoe Larsson aan het einde alle losse eindjes netjes afwerkt. Niet een blijft hangen. Gezien de omvang van het boek, het aantal verhaallijnen en personages moet hiervoor hij een immens schema hebben gehad.
De gehele trilogie blijft een aanrader om te lezen want spannend, goed geschreven, intrigerende personages en een goed uitgewerkte plot!

Millenium: De vrouw die met vuur speelde net zo spannend als deel 1

Het is altijd afwachten met een trilogie waarvan het eerste deel voortreffelijk is. Gelukkig is De vrouw die met vuur speelde, het tweede deel van Millennium, net zo spannend als Mannen die vrouwen haten. Lisbeth Salander krijgt het zeer moeilijk. Ze wordt beschuldigd van drie moorden en haar zo gekoesterde en verborgen gehouden privéleven wordt landelijk voorpagina nieuws. De lezer blijft tergend lang in spanning over de (on)schuld van Salander. Waar de spanning in andere thrillers na de onthulling nog wel eens wil inzakken, blijft hier de spanningsboog gespannen tot het eind. En daar heeft Larsson nog een mooi cliff-hanger geplaatst, zodat het noodzakelijk wordt om ook deel 3 te gaan lezen. En daar ben ik nu mee bezig...

Ook onder de indruk van Millennium

Millennium lag hier al maanden thuis, klaar om gelezen te worden. Er kwamen eerst veel andere leuke boeken langs die ook gelezen wilden worden. Vorige week uiteindelijk Millennium in een lange treinreis en een paar avonden uitgelezen. Intrigerend verhaal, knappe pageturner. Goede perspectief wisselingen. Prettige tegenstelling tussen de onconventionele hoofdpersonen, gelukkig zonder stereotype gescheiden inspecteur met een drankprobleem. Kortom kom maar op met deel 2 en 3.
Een klein min/zeurpuntje: waarom is het altijd koud, somber, donker en winter in Scandinavische thrillers? Het lijkt me een verademing om eens een goede, spannende Scandinavische thriller te lezen die zich uitsluitend afspeelt rondom midzomernacht en in de zomer met alleen maar licht, zon (en muggen).